ดอกสร้อย ร้อยคุณค่าสมุนไพรไทย

ดอกสร้อย ร้อยคุณค่าสมุนไพรไทย

คำไทย

๏ คำเอ๋ยคำไทย
คำแสดใช้เรียกบ้างบางถิ่นฐาน
ดอกชมพูพู่เกสรฟ้อนวันวาร
แก้มกลีบหวานปานแฉล้มแก้มพธู
ยาบำรุงร่างกายในชั้นเด็ด
เปลือกเมล็ดย้อมผ้าอาภรณ์หรู
เรียกคำแงะหมากมองท้องถิ่นรู้
เรียกส้มปูอยู่สุรินทร์คำถิ่นเอย ๚ ๛

____________‘สัจภูมิ ละออ..อ่านต่อ

ดอกสร้อย–ร้อยบุปผา ร้อยคุณค่าสมุนไพรไทย

ดอกสร้อย–ร้อยบุปผา ร้อยคุณค่าสมุนไพรไทย

เสลดพังพอนตัวผู้


๏ เสลดเอ๋ยเสลดพังพอน
ตัวผู้สลอนดอกเหลืองประเทืองถิ่น
แก้งูสวัดเริมก็ดีมีทากิน
แมลงบินและสัตว์ต่อยคอยใช้ทา
ซ้อมมวยมาบวมช้ำย้ำใช้หาย
ลมพิษคลายเห็นเห็นเด่นนักหนา
ถอนพิษงูตะขาบตำรับยา
ขยุ้มตีนหมาโรคประหลาดหายขาดเอย ๚ ๛

____________‘สัจภูมิ ละออ..อ่านต่อ

ดอกสร้อย–ร้อยบุปผา ร้อยคุณค่าสมุนไพรไทย

ดอกสร้อย–ร้อยบุปผา ร้อยคุณค่าสมุนไพรไทย

เสนียด

๏ ดอกเอ๋ยดอกเสนียด
ชื่อน่าเกลียดจริงจริงมิ่งกลีบขาว
แก้หลอดลมอักเสบเจ็บปวดยาว
แก้ไอราวน้ำตาพลัดสาดกระเซ็น
แก้ระบบหายใจเดินได้คล่อง
เสมหะของไม่ดีขับหนีเผ่น
บำรุงปอดไม่ดีหนีลำเค็ญ
ประคบเด่นแก้ปวดได้ดังใจเอย ๚ ๛

____________‘สัจภูมิ ละออ..อ่านต่อ

บันทึกการเดินทาง อุ้มผาง

วันแรกกับการเดินทางไปที่อุ้มผาง จังหวัดตาก เราไปรถกระบะโดยนั่งข้างหลัง บรรยากาศตอนกลางคืนเรานั่งรถผ่านจังหวัดต่างๆ ในเวลากลางคืน ระหว่างนั้นก็มีทั้งนั่งคุยนั่งร้องเพลงและหลับ ตอนผ่านจังหวัดต่างๆ เช่น สระบุรี ลพบุรี กำแพงเพชร นครสวรรค์ อากาศยังไม่หนาวเท่าตอนขึ้นเขาแถมยังโค้งตลอดทางแต่ก็หลับเพราะง่วงมากๆ พวกเราไปถึงตูกะสู คอทเทจ เวลาประมาณ ๗ โมง รู้สึกทั้งง่วงและเหนียวตัวมาก พวกเราก็ได้เข้าพักที่ห้องพัก พออาบน้ำเสร็จก็ลงมาทานอาหารเช้า จากนั้นก็ไปนอนพัก ตื่นมาอีกทีก็บ่ายสองโมงกว่าๆ พวกเราก็ได้ลงมาทานอาหารกลางวัน ตกเย็นก็ไปที่ดอยหัวหมดไปชมวิวธรรมชาติและรับอากาศบริสุทธิ์ ..อ่านต่อ

ไม่เคยคิดว่าชีวิตจะมาถึงอุ้มผาง

ตั้งแต่วันที่จะกลับจากค่ายหมอยาน้อย พี่อ๋อก็ประชาสัมพันธ์ว่าจะมีโครงการไปที่อุ้มผาง จะให้สิทธิ์น้องๆ ค่ายหมอยาน้อย ๑๐ คน ตอนนั้นชวนเพื่อนๆ สมัครกัน เพราะอยากจะไป แล้ววันที่พี่อ๋อเข้าไปหาที่โรงเรียนแล้วบอกว่า ให้เกริ่นกับพ่อแม่ว่าจะไปที่อุ้มผางพี่อ๋อให้สิทธิ์พวกเราที่ไปค่ายหมอยาน้อย ๑๐ คนแต่ให้สิทธิ์ ๕ คน ตอนนั้นเริ่มหวั่นๆ ใจ ว่าจะได้ไปไหมนะแต่ก็กลับบ้านมาบอกแม่ก่อนเลยเป็นลำดับแรกเลย เล่าให้แม่ฟังว่าเป็นอย่างโน้นอย่างนี้ แม่ก็เป็นห่วงเหมือนจะไม่ให้ไป แต่แม่ก็เปลี่ยนใจให้ไป เพราะอยากให้ไปหาประสบการณ์ คำที่แม่บอกคือ “เราโตแล้วถึงแม่เป็นห่วงมากแค่ไหนแม่ก็ต้องปล่อยให้เราไปลองใช้ชีวิตด้วยตัวเอง แม่ไม่สามารถอยู่กับเราได้ตลอดเวลาหรอก โตแล้วก็คิดให้ดีอะไรควรทำอะไรไม่ควรทำ และก็ดูแลตัวเองดีๆ ด้วยนะ มีอะไรก็โทรมาหาแม่ แม่จะได้รู้ว่าเราทำอะไร ที่ไหน อย่างไร” แม่สั่งการไว้ตั้งแต่ยังไม่รู้เลยว่าเราจะได้ไหม ..อ่านต่อ