ดอกสร้อย–ร้อยบุปผา ร้อยคุณค่าสมุนไพรไทย

ดอกสร้อยร้อยบุปผา ร้อยคุณค่าสมุนไพรไทย

เอนอ้า


๏ เอนเอ๋ยเอนอ้า
ม่วงสง่ามนต์เสน่ห์เคหสถาน
เกสรเหลืองเรืองอุไรในห้วงกาล
ปวดเมื่อยอานช่วยหายดั่งใจนึก
ช่วยบำรุงกำหนัดหยัดยืนสู้
บำรุงผู้อ่อนล้ามากรำศึก
คุณไม้พุ่มดอกยลมนต์ล้ำลึก
อยากคักคึกขยันสู้เรียนรู้เอย ๚ ๛

____________‘สัจภูมิ ละออ’

..อ่านต่อ

– เ อ า หั ว ใ จ ไ ป แ ช่ ที่ ผ า ด่ า น ช้ า ง

_mg_0036เช้าวันศุกร์ เราออกเดินทางจากบ้านกลุ่มรักษ์เขาใหญ่ เพื่อข้ามฝั่งไปยังปากช่องและมุ่งหน้าไปสู่วัดมกุฏคีรีวัน เพื่อที่จะพาตัวเราเองไปสัมผัสกับธรรมชาติ เราไปถึงวัดมกุฏคีรีวันและจัดเตรียมตัวเองให้พร้อมที่สุด ทั้งกระเป๋า ร่างกาย และจิตใจ ต่อจากนั้น เริ่มออกเดินทางกัน นี่เป็นการเดินเข้าไปหาธรรมชาติจริงๆ  ไปนั่ง ไปนอน ไปเล่นกันในป่า เราเคยอ่านหนังสือที่ชื่อว่า “Bhutan เท่านั้น” ของคุณแวววรรณ หงษ์วิวัฒน์ หนังสือเล่มนี้ว่าด้วยเรื่องการเดินทั้งเล่ม จึงทำให้เราอยากจะทำอะไรแบบนั้นบ้าง ผสมกับเราเป็นคนที่ชอบเดินอยู่แล้ว จึงทำให้เราไม่หวั่นอะไรมากมายกับการเดินป่า ..อ่านต่อ

“นักเดินทางใต้แสงดาว” – เขาสมอปูน

 Ploy - (1)“เดินป่าเส้นทาง เขาสมอปูน ณ  อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่กับพี่น้องกลุ่มรักษ์เขาใหญ่” เนิ่นนานแล้วที่เรารู้จักกิจกรรมนี้ ผ่านพี่น้องชาวรักษ์เขาใหญ่ เสียงชักชวน คำบอกเล่า ภาพประกอบ และบทความจากพี่น้องผู้ผ่านเส้นทางแห่งนี้มาแล้ว เสมือนพลังที่พุ่งเข้ามาสะกิดให้ดวงใจของความมุ่งหวังในตัวเราลั่นวาจา “สักวันหนึ่งเราจะพบกันสมอปูน” หลายครั้งหลายคราที่ตั้งใจจะเป็นหนึ่งในผู้ร่วมเดินเส้นทางนี้ เมื่อห้วงเวลายังไม่อนุญาตให้เราเป็นหนึ่งในแถวผู้ร่วมทางสมอปูน เรารอคอยจังหวะและโอกาสถึงสามปีกับเส้นทางในตำนานของกลุ่มรักษ์เขาใหญ่ ด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่อาจรู้ แต่ก็เรียกร้องให้เราอยากสัมผัสการเดินป่าท่ามกลางแสงดาว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของการเดินป่า การเตรียมตัวหลายอย่าง“ราวกับว่าเราไม่เคยผ่านประสบการณ์การเดินป่านอนป่ามาเลยสักครั้ง” เอาเถอะ เราเชื่อว่าการเดินทางมีความต่างของเส้นทางและผู้เดินทางย่อมแตกต่างกันไป  ..อ่านต่อ

กาลครั้งหนึ่ง ณ สมอปูน

เริ่มต้น ณ สมอปูน
สมอปูน 58 - (213)การเดินทางไปสมอปูนนี้ข้าพเจ้าได้รับคำท้าจากพี่แขกว่า “พวกเอ็งอยู่ กลุ่มรักษ์เขาใหญ่ ยังไม่เคยไปเดินสมอปูนเลยเหรอ” ตอนแรกที่ฟังพี่แขกถามก็รู้สึกเฉยๆ แต่พอมาได้ยินพี่ๆ ในกลุ่มรักษ์เขาใหญ่หลายๆ คนพูดถึงการเดินขึ้นเขาไปที่สมอปูนก็ทำให้ ข้าพเจ้าอยากจะลองไปดูสักครั้ง เห็นเค้าว่ากันว่ามันเหนื่อยมากๆ และต้องท้าทายกับขีดจำกัดของตนเองอีก ข้าพเจ้าเลยกลัวๆ อยู่เหมือนกันและแอบลังเลว่า“จะไปดีไหม? หรือไม่ไปดี” เพราะกลัวว่าตนเองจะเดินขึ้นสมอปูนไม่ไหว ทั้งยังได้ยินเรื่องเล่าเกี่ยวกับสมอปูนมามากมายหนึ่งในนั้นคือ ทำให้พี่ประธานนกหวีดร้องไห้นั้นเอง เลยทำให้ข้าพเจ้าหวั่นใจไม่น้อยที่จะตัดสินใจร่วมเดินทางขึ้นสมอปูนในครั้งนี้ และข้าพเจ้าก็ได้ข้อสรุปให้กับตนเอง เมื่อมีเพื่อนที่ข้าพเจ้าสนิทมาชวนไปเดินขึ้นสมอปูนด้วยกัน ข้าพเจ้าตอบตกลงโดยไม่ลังเลแต่อย่างใด ทั้งๆ ที่ในใจก็กลัวจะขึ้นสมอปูนไม่ไหวแต่ก็เอาละ สักครั้งหนึ่งในชีวิตยังไงก็ต้องลองขึ้นไปให้ได้ ..อ่านต่อ

ศรัทธา ตามล่าหาเห็บ เก็บดอกไม้

สมอปูน 58 - (79)หนึ่งปีผ่านไป วันเลื่อนเดือนเปลี่ยน ได้เวลาเก็บของลงกระเป๋า ถึงเวลาที่เราจะกลับไปเยี่ยมบ้านกันอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นการเดินด้วยแรงศรัทธาล้วนๆ พอเริ่มออกเดินทาง ตำแหน่งสมาชิกวังบุปผาก็ทำงานทันที ศัตรูล้วนๆ โถ..วังบุปผา ผู้น่าสงสาร ถึงคลองต้มกาแฟ ทีมปากช่อง ปราจีน ใบไม้ ก็มาถึงจุดที่นัดหมายกันไว้ ทันทีที่โผล่หน้าออกมาจากที่กรอกน้ำ “ปลวกกก” ทักทายกันพอหอมปากหอมคอ ศัตรูของวังบุปผาหยุดพัก กินข้าวเที่ยง ดื่มกาแฟ เติมพลัง เป็นช่วงพักยกกันสั้นๆ ให้มีแรงเดินขึ้นสันเขาที่เรียกว่าเดินของจริงกันสักที ..อ่านต่อ