เขาใหญ่ในความจริง (ช.ช้างชักใย -๕๑)…สอง

เขาใหญ่ในความจริง(ช.ช้างชักใย -๕๑)…โดย ‘ใครฅนนั้น’


๑๙ ธันวาคม ๒๕๕๑
ตอนนี้เรายังอยู่ในป่าอยู่เลย  อีกซักพักคงได้ออกจากป่า  มนวิภาเธออิจฉาเราไหมล่ะ  นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่เราได้มานอนป่า หนาวมาก แต่มีความสุข และอบอุ่น  ตอนใกล้ฟ้าสางเราเข้าไปนอนในเต็นท์  ว้าว!ผ้าห่ม ๔ ผืนเป็นของฉัน  เพื่อนเค้าผิงไฟกันอยู่ด้านนอก  นอนสบายดีเหมือนกัน  เราทอดปลาหมึกด้วยอ่ะ ไม่เคยทำเลยเรื่องทอดๆ เนี่ย   ย่างปลาหมึกก็อร่อยดี   ฝีมือชั้น 555+ ไหม้ไปซะละ พอเราเริ่มสนิทกับเพื่อนๆ ที่นี้ ทุกอย่างก็ดูมีความสุขไปซะหมด  ปีใหม่อยากมาเขาใหญ่จัง  จะต้องมีซักปีที่เราจะมากับเธอนะ เราจะมาชมธรรมชาติ  หนาวกายแต่อุ่นใจที่นี่ “หนองน้ำจืด ฉันจะไม่ลืมเลย” อยากกินมันเผาอีก… ..อ่านต่อ

สักทอง…เล่าเรื่องสมอปูน’๕๔

[ หมายเหตุ–เล่าถึง’สมอปูน’ด้วยภาษาวัยรุ่นที่ได้ขึ้นไปสัมผัสธรรมชาติ ของ’รักษ์เขาใหญ่’รุ่นเล็ก  ]
เรื่องเล่าของสักทอง(๓) : สมอปูน๒๕๕๔


วันเดินทางวันที่สาม :
เราเก็บของจากที่พักแรมเรียบร้อยแล้ว ก็ต้องมาผจญภัยกันอีกครั้ง ตอนนั้นเราออกเดินทางกันประมาณ ๓-๔ โมงเช้า<อากาศกำลังร้อนเลย> บวกกับต้องเดินผ่านทุ่งและป่าสลับกันไปเรื่อยๆ ก็เป็นกิจวัตรแล้วล่ะครับ<ที่ผมจะโดนพี่ๆ ทั้งหลายแซวเหมือนเดิม555> ..อ่านต่อ

สำหรับ(ทุก)นักอนุรักษ์…

[หมายเหตุ :  ได้อ่านคอลัมน์ใน’สารคดี’ แล้วอยากจะนำมา”แบ่งปัน”เพื่อเป็นกำลังใจและข้อคิดแก่(ทุก)นักอนุรักษ์..]

อ้ายพวกนักอนุรักษ์ 
     
“ในความรู้สึกของผม  เราไม่ต้องเสียเวลามานั่งเถียงกันหรอกว่าเราจะใช้ป่าไม้กันอย่างไร เพราะมันเหลือน้อยมากจนไม่ควรใช้ ..เดี๋ยวนี้เขื่อนเริ่มจะเข้าไปในพื้นที่ป่าอนุรักษ์แล้ว  เพราะว่าป่าข้างนอกหมดแล้ว”.
        สืบ  นาคะเสถียร ให้สัมภาษณ์นิตยสาร สารคดี ในบ่ายวันหนึ่งของเดือนมิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๓  ข้าราชการป่าไม้ซีหกเงินเดือน ๘,๐๐๐ บาท อดีตหัวหน้าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้งผู้นี้เดินทางมาเยือนที่ทำการ สารคดี ซอยวัดปรินายก เพื่อให้กองบรรณาธิการสัมภาษณ์ในฐานะนักอนุรักษ์คนหนึ่งที่ออกมาวิจารณ์นโยบายการสร้างเขื่อนแก่งกรุงที่ต้องเสียพื้นที่ป่าในอุทยานแห่งชาติแก่งกรุง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
..อ่านต่อ

คนกับธรรมชาติ ต้องอยู่ร่วมกันจึงอยู่รอด โดย ดร.เสกสรรค์ ประเสริฐกุล(๓)

หมายเหตุ : ในปาฐกถาเพื่อรำลึกถึงสืบ  นาคะเสถียรนี้ เป็นสิ่งที่นักอนุรักษ์ และ”คน”ทุกคนควรจะได้’ฟัง-อ่าน’ พินิจพิจารณา และใคร่ครวญอย่างลึกซึ้ง–เพื่อใช้เป็นแนวทางการอนุรักษ์ธรรมชาติ…ต่อไป-“รักษ์เขาใหญ่”
(ต่อ…)

             พูดถึงประเด็นนี้ ผมคงต้องขอแสดงความชื่นชมมูลนิธิสืบนาคะเสถียร ภายใต้การนำของอาจารย์รตยา  จันทรเทียร ที่ได้ขับเคลื่อนโครงการ‘จอมป่า’(JOMPA/Jointed Management of Protected Areas)หรือ‘โครงการจัดการพื้นที่คุ้มครองอย่างมีส่วนร่วม’ มาเป็นกรอบการทำงานอนุรักษ์ผืนป่าตะวันตกร่วมกับชาวบ้าน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพี่น้องชาวกระเหรี่ยง  ผมเห็นว่านี่เป็นโครงการบุกเบิกที่สำคัญยิ่ง เพราะทิศทางของอนาคตนั้น  การรักษาผืนป่า ตลอดจนฐานทรัพยากรธรรมชาติอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นป่าชายเลน ชายฝั่งทะเล หรือแม่น้ำ ลำธาร ฯลฯ ล้วนแล้วแต่ต้องอาศัยการมีส่วนร่วมของภาคประชาชน
..อ่านต่อ