คิดถึง ราเมศ โอชา

กระทู้-รา เมศ โอ ชา

๑๏ รา คาชีพหนึ่งนั้น………ครองหาญ กล้าแฮ
เมศ มุ่งสานสะพาน…………ท่าข้าม
โอ อกอาจร้าวราน………….กลั้นกลับ วิเวกเอย
ชา เฉกยาชาห้าม…………..เจ็บนั้นนานไฉน ฯ

 

 

 

 

 

 

๒๏ รา มือท่องป่าแล้ว……..ไปไหน
เมศ มุ่งเทียวเที่ยวใน……….นุ่มน้ำ
โอ รักษ์เขาใหญ่ใคร……….สานต่อ
ชา เอ่ชาเห่ย้ำ……………….ย่อมซ้ำทำตาม ฯ

 

 

 

 

 

 

 

๓๏ ร คาชีพครู่คล้อง……..ครองถือ
เมศ มุ่งหมายใดหรือ……….ฝากไว้
โอ ให้เหล่าเยาว์ข้ามคือ……ตะพานมั่น คงเอย
ชา ชุ่มเยือกเย็นใช้………….ปลอบให้เห็นทาง ฯ

 

 

 

 

 

 

๔๏ รา ศีกวีอยู่พร้อม……….ถนอมขวัญ
เมศ เสกทิพย์คนธรรพ์……..ร่ายร้อง
โอ คีตะคีตาอัน………………พริ้งเพราะ
ชา เอ่ชากล่อมน้อง………….อย่าร้องไห้หา ฯ

 

 

 

 

 

 

๕๏ รา ตรีย่อมยั่วย้อม………กลางวัน ฮะฮา
เมศ เจตน์ถนอมอ้อมขวัญ….หวั่นว้า
โอ โอ้รักจักปัน………………ปรายโลก โศกเอย
ชา ชะฉ่านี่ช้า………………..ป่าช้าชิมถวาย ฯ

 

 

 

 

 

 

๖๏ รา คีมีถ้วนทั่ว…………..ทุกคน
เมศ เพ่งชีพเพื่อชนม์……….ช่อชั้น
โอ โอ่อ่าสง่าตน……………..พรตแห่ง เสน่ห์นา
ชา ชืดจืดราคกลั้น…………..ฝากชั้นพรหมเฉลย ฯ

 

 

 

 

 

 

๗๏ รา นิ้วพรมดีดพริ้ง………เพลงพิณ
เมศ ร่ายสำเนียงเสนาะยิน……เวี่ยไว้
โอ เห่กล่อมป่าผาหิน…………พงพฤกษ์ ดึกเอย
ชา ฉ่ำพรมน้ำค้างให้…………ลูบไล้วิญญาณ ฯ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

๘๏ รา ปีกฟ้อนฟ้าร่อน……….ลงพัก หน่อยเอย
เมศ เหนื่อยมานานนัก………..อ่อนล้า
โอ นอนหลับ ณ ที่รัก………….ราวป่า สงัดงาม
ชา เฉื่อยระเรื่อยระรินช้า………เลาะฟ้าธารฝัน ฯ

 

 

 

 

 

 

 

๙๏ รา เริดเชิดหน้าซับ………..ซ่อนน้ำ ตานา
เมศ หมดเพลาพร่ำ…………….เพลงแล้ว
โอ ลาจากคือจำ…………………ใจพราก จากเอย
ชา แต่เพลงยังแจ้ว……………..เวี่ยแพร้วริมหู ฯ

 

 

 

 

 

 

๑๐๏ รา ละเขาใหญ่แล้ว……….ฤๅไฉน
เมศ แฝงเมฆอยู่ไหน…………..ลับลี้
โอ ฆะสมุทรไกล……………….ว้างว่าง
ชา คระชะจิตชี้………………….ดั่งนี้ว่างหนอ ๚ะ๛

 

 

 

 

 

 

 

ปิดการแสดงความเห็น