โคลงกระทู้ของเก่า…โคลงสุภาษิต

โคลงกระทู้ของเก่า
หน้า นิ่ว คิ้ว ขอด
๑๙๏ หน้า น้องหมองหม่นเศร้า…..เสียศรี
นิ่ว ขมึงทึงที…………………………ทุกข์ร้อน
คิ้ว ค้อมละม่อมดี……………………ดุจวาด
ขอด ขมวดเนตรค้อน………………ขุ่นแค้นเคืองใคร ฯ

 

 

 

 

 

 

 

 

โคลงสุภาษิต
ฆ้องปากแตก
๏ คนไรไร้ลาภสิ้น………..เสื่อมยศ
ญาติมิตรไม่มีหมด……….พวกพ้อง
อุตส่าห์เที่ยวกล่าวพจน์…พยุงช่วย ตนแฮ
เปรียบดังคนเคาะฆ้อง……ปากร้าวฤๅดัง ฯ

 

 

 

 

 

 

 

 

[ภาพ – อินเตอร์เน็ต]

ปิดการแสดงความเห็น