โคลงกระทู้ของเก่า…โคลงสุภาษิต

โคลงกระทู้ของเก่า

 ขวย เขิน เดิน หนี
๑๖๏ ขวย ไยใช่พี่ต้อง…..ตัวนาง
เขิน มิตรคิดอางขนาง…….นึกเก้อ
เดิน ย่างผิดทางขวาง…….ขวักไขว่
หนี พี่ร่ำเรียกเพ้อ………….เพื่อเจ้ามาหาย ฯ

 

 

 

 

 

 

 โคลงสุภาษิต

  คนล้มอย่าข้าม
๏ ไม้ล้มนอนแน่ข้าม………ควรการ
ถึงจะไต่ต่างตพาน………..พึ่งได้
คนล้มลับบริวาร…………….ยศศักดิ์ เสื่อมเฮย
แม้หมิ่นข้ามเหมือนไม้…..เช่นนั้นไป่ควร ฯ

 

 

 

 

ปิดการแสดงความเห็น