Learn to be wild … บุกป่าฝ่าดง

ในป่า ใครจะไปรู้ว่ามีอะไร……………
ในป่า เราจะเข้าไปทำอะไร……………_MG_0108ไม่รู้เลยว่ามีอะไรรออยู่ แต่ที่รู้คือ ชอบป่า และ อีกอย่างที่รู้คือชอบเดิน ด้วยเพียงสองเหตุผลนี้เองทำให้ตัดสินใจไปเดินป่ากับกลุ่มรักษ์เขาใหญ่ ตอนเดินเข้าป่าความตื่นเต้นกระจายไปทั่วร่างกายจนมีแต่ความสนุก ความอยากรู้อยากเห็น แต่เมื่อถึงสุสานน้ำตก ก็เพิ่งคิดได้ว่า เราลืมอะไรไปสักอย่างนะ คือเดินเข้าป่าแล้วก็ต้องใช้ชีวิตในป่าด้วยเช่นกัน _MG_0092ตอนแรก ก็ไม่เข้าใจหรอกว่าทำไม ทุกคนดูผิดหวังกับการไม่เจอน้ำตกกันนัก แต่ตอนเห็นน้ำชาร้อนขวดแรกเท่านั้นแหละ..เลยได้เข้าใจ มาเดินป่าปีแรกก็โชคดี ได้เจอสิ่งที่ไม่ได้เจอกันได้บ่อยๆ นั่นก็คือ เหตุการณ์น้ำแห้ง
ตอนที่เจอทุกคนเป็นครั้งแรกใครๆ ก็ถามว่า “กล้ามาได้ยังไง” เลยฉุกคิดได้ว่า “ที่กล้ามาเพราะไม่ทันคิดยังไงล่ะคะ”
แม้ว่าตอนแรก ขอยอมรับว่าคิดน้อยไปหน่อย แต่สิ่งที่ตัดสินใจทำไปล้วนแล้วทำมาจากความตั้งใจ ฮาๆๆ

นี่คือเรื่องจริง ถามว่ารู้จักใครบ้างไหม ….. “ไม่”
มีเพียง พี่นกหวีด ซึ่งรู้จักกันไม่เกิน ๑ ช.ม. ที่น่าจะไว้ใจได้มากที่สุด แต่เพราะเสียงแห่งป่าได้ร้องเรียง ถึงได้มาถึงตรงจุดนี้ ก็ถามตัวเองนะว่าทำไมถึงไม่กลัวอะไรเลยน้า รู้แต่ว่าอยากลอง อยากรู้

_MG_0023ในป่าได้ทำในสิ่งที่คงไม่มีทางได้ทำถ้าอยู่ด้านนอก เหมือนได้หลงเข้าไปในโลกอีกใบ ไม่ใช่แค่ความเป็นป่า แต่ความเป็นกลุ่มรักษ์เขาใหญ่ต่างหาก ป่าที่ว่าลิบลับและน่าค้นหาแล้ว พี่กลุ่มรักษ์เขาใหญ่กลับมีเรื่องราวชีวิตที่น่าค้นหา และเรียนรู้มากไม่แพ้กัน

ไม่ใช่แค่หน้าตาของแต่ละคนเท่านั้นที่ดูแล้วมีเอกลักษณ์ แต่วัฒนธรรมการรินแจก ที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนที่ ให้ความรู้สึกกลมเกลียวเป็นหนึ่งเดียวกัน
ในความมีสาระมักจะต้องมีความไร้สาระแทรกเอาไว้เสมอ  นี่คือ เสน่ห์ที่นุชกำลังค่อยๆ เรียนรู้
DSC_0148ค่ำคืนแรกในป่า น้องใหม่อย่างนุชได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี โดยการได้เกียรติไปนั่งสัมภาษณ์ ปรมามาจารย์ หน้ากองไฟอุ่นๆ อาจารย์ค่อยๆ พาเราย้อนไปในอดีต เล่าถึงการเดินป่าครั้งแรก ยิ่งฟังก็ยิ่งน่าอิจฉา การเติบโตขึ้นของกลุ่มรักษ์เขาใหญ่จากครูและศิษย์ ความเท่าเทียมกัน ความเข้าใจกัน ความรักในสิ่งเดียวกัน
_MG_0327“ยิ่งฟังก็ยิ่งน่าอิจฉา ……
ดีแค่ไหนที่มีครูผู้ซึ่งเข้าใจศิษย์”

ทุกคนต่างมีฉายา รู้จักตื้นลึกหนาบางของซึ่งกันและกัน แต่ที่สำคัญที่สุดคือ การยอมรับความเป็นเขา
สิ่งที่มหัศจรรย์คือความสามารถที่จะพูดถึงทั้งข้อดีและข้อเสียของแต่ละคนด้วยความเข้าใจ แบบยอมรับกันได้ และสามารถพูดถึงสิ่งเหล่านั้นจนกลายเป็นเรื่องตลกได้

ณ ลานผาใหญ่ มองดูนกเงือกบินอย่างมีชีวิตชีวา รู้สึกได้เป็นส่วนหนึ่งของป่าโดยแท้จริง ไม่เข้ามาทำให้สัตว์ป่ากลัว ไม่เข้ามาเปลี่ยนแปลงอะไร ชอบที่จะทำตัวให้กลมกลืน เหมือนเราไม่ได้อยู่ตรงนั้น อยากมองดูธรรมชาติของสิ่งที่ได้ไปเห็น

พี่นกหวีดเล่าให้ฟังถึงเรื่องราวของ ลุงแขก ทำให้นุชกลับมาทบทวนเป้าหมายในชีวิตกันใหม่ เคยคิดว่าชีวิตที่ดีคือต้องสุขภาพดี อยู่อย่างบางคน มีงานที่ดี แต่เรื่องราวของลุงแขกกลับเปลี่ยนความคิด สิ่งที่สำคัญที่สุด กลับเป็นการเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตเป็นตะหาก การทำใจยอมรับในการตัดสินใจ ความเป็นจริงได้อย่างแท้จริงนี่แหละทักษะชีวิตที่สำคัญ
_MG_0103ถ้ามัวแต่พยายามทำสุขภาพให้ดี จนมีแต่ความกลัวและความคาดหวัง เมื่อความป่วยมาเยือนก็คงยากจะทำใจ
ลุงแขก เป็นตัวอย่างของการวางใจที่ถูกต้องแสดงถึง ความเข้าใจชีวิต ยอมรับในธรรมชาติ และอยู่อย่างธรรมชาติ ขอแสดงความนับถือด้วยใจ ดีใจอย่างยิ่งที่โชคดีมาพบเจอ เป็นกุญแจดอกสำคัญที่ถ้าขาดไป ทำอย่างไรชีวิตก็คงไม่มีความพอหรือถึงมีมากก็คงไม่สุข

_MG_0246พระอาจารย์ ผู้ซึ่งไม่ใช่พระหรอกนะ เล่าให้ฟังต่อ เหมือนได้เดินตามอาจารย์เข้าไปรู้จักกับชีวิต วิถีชาวบ้านที่เราไม่เคยเข้าใจ ถ้าไม่รู้ ไม่เคยไปเห็นก็คงไม่เข้าใจจริงๆ ให้คนเมืองมาเป็นผู้กำหนดชีวิตที่ควรจะเป็นได้อย่างไร ความเป็นจริง ชีวิตยามค่ำคืนที่ต้องหาจับปลามาเป็นอาหาร ห่างไกลตัวเมืองจนหาร้านขายยากันยุงไม่มี สูบไล่ยุงจึงเป็นหนทางอยู่รอด

กินร้อน ช้อนกลาง ล้างมือ ไม่ได้เป็นวิถีชีวิตของทุกคนเสมอไป คนบางคนหากินได้จากถังขยะแล้วทฤษฏีนี้ก็กลายเป็นใช้ไม่ได้ …. เป็นชีวิตแบบที่เราไม่เคยเข้าใจ ฟังไปเรื่อยๆ ก็ห้ามตัวเองที่จะเผลอคิดไปไม่ได้ว่ากำลังอยู่กับกลุ่มดาวแดง

ขอบคุณประสบการณ์ดีๆ ที่ทำให้โลกของนุชทั้งภายในและภายนอกใหญ่ขึ้น เมื่อเราก้าวเข้าไปอยู่ในชีวิตของคนอื่นๆ เราจึงจะเห็นอีกมุมที่เราจะไม่มีทางมองเห็นหากเราไม่เปิดใจ

โดย …. นุช

ปิดการแสดงความเห็น