เวลาช่างรวดเร็วการเดินทางไปน้ำตกแก่งยาว อุทยานแห่งชาติเมื่อปีที่แล้ว และแล้วการเดินทาง ของคณะของเราก็จะเดินทางไปน้ำตกแก่งยาวอีกครั้งหนึ่งตามที่ได้ตกลงกันไว้ในปีที่แล้ว คณะของพวกเราได้นัดหมายไปรวมตัวกันที่บ้านพี่แขกที่ปากช่อง การเดินทางในครั้งนี้เราได้เดินทางไปในวันที่ 16 เมษายน 2554 การเดินทางในครั้งนี้มีอุปสรรคเล็กน้อยในเรื่องเวลาเดินทาง และผู้นำทาง เนื่องจากติดต่อน้ายงค์ทางโทรศัพท์ไม่ได้คณะของเราจึงเดินทางไปหาน้ายงค์ที่บ้าน
ก็พบน้ายงค์ที่บ้านของแกจากการสอบถามพบว่าน้ายงค์ เปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ หลังจากให้น้ายงค์แกเตรียมสัมภาระเพื่อไปค้างคืนที่แก่งยาวเป็นเวลา 3 คืน ต่อจากนั้น น้ายงค์ ก็ไปติดต่อที่หน่วยหนองปลากั้ง เพื่อขออนุญาต เจ้าหน้าที่เข้าไปสู่น้ำตกแก่งยาว ให้คณะที่เหลือรออยู่ปากทางเข้า พวกเรารอน้ายงค์เป็นเวลาเกือบชั่วโมง บ่ายสองโมงกว่าพี่แขก น้ายงค์ พร้อมพี่จ้องเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติฯ จึงมาถึง พวกเรารวมกัน 9 ชีวิตก็ได้ถึงเวลาเข้าป่าเสียที ซึ่งก็ล่วงเข้าไปบ่ายสองโมงสี่สิบนาทีแล้ว คราวนี้เราเข้าป่าทางใหม่ซึ่งเปิดโล่งกว้างขวางกว่าเก่า ด้วยเวลาล่วงเลยไปมากคณะเราต้องเร่งเดินทางก่อนที่จะมืด
การเดินทางครั้งนี้สบายกว่าเก่าหน่อยเพราะน้ายงค์แกเปิดทางเดินใหม่เพื่อให้สะดวกต่อการปีนป่ายขึ้นเขา หลังจากเดินทางมาเกือบ 2 ชั่วโมง เราพักเหนื่อยกันที่มอต้มกาแฟประมาณ 5 โมงเย็น แต่คราวนี้แปลกกว่าครั้งที่แล้ว เราได้พบกับพระอาจารย์ มาพร้อมกับนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ซึ่งเป็นสมาชิกของชมรมพระพุทธศาสนาของมหาวิทยาลัย เข้ามาทำกิจกรรมเก็บขยะที่น้ำตกแก่งยาว เดินทางเข้าป่าตั้งแต่ 2 โมงเช้า อันเป็นกิจกรรมที่ดีอย่างยิ่งเพื่อรักษาธรรมชาติ หลังจากนั้นสักพัก คณะของพระอาจารย์
พร้อมด้วยนักศึกษาจึงกลับลงเขาไปเพราะจะมืดเสียก่อน หลังจากพวกเราพักดื่มน้ำ ดื่มกาแฟ เรียบร้อยก็เดินทางต่อเพราะเดี๋ยวจะมืดก่อนถึงน้ำตกแก่งยาว ซึ่งจะลำบากในการตั้งแค้มป์และหาฟืนมาก่อไฟทำอาหาร คณะเราออกเดินทางไปอย่างรวดเร็วยิ่งขึ้นผ่านป่าโล่งบ้างทึบบ้าง มาถึงแก่งยาวประมาณ หกโมงครึ่ง ส่วนหนึ่งตั้งแค้มป์ เตรียมทำอาหาร หาน้ำ หาฟืน อาหารมื้อค่ำ ณ แก่งยาวกว่าจะได้รับประทานก็ประมาณ 2 ทุ่มกว่า เป็นการรับประทานอาหารกลางแสงจันทร์สวยงามมาก ประกอบกับปีนี้ฝนตกมาก่อนนี้ทำให้ปริมาณน้ำในแก่งยาวมีมากกว่าปีที่แล้วที่พวกเรามา ครั้งนี้เราได้เพื่อนร่วมเดินทางใหม่อีก 1 คน คือคุณชัช ซึ่งทำหน้าที่พ่อครัวในครั้งนี้ หลังจากรับประทานอาหารที่ลานหินแล้วสมาชิกส่วนใหญ่ซึ่งเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง เวลาประมาณ 3 ทุ่มกว่า ก็ทยอยกันพักผ่อนตามอัธยาศัยเหลือพี่หน่อง น้ายงค์ พี่จ้อง ทีม ชมเดือนอยู่พักใหญ่คืนนี้ท้องฟ้าปลอดโปร่งไม่มี เค้าฝน ไม่เหมือนเมื่อปีที่แล้วฝนตกตั้งแต่คืนแรกของการพัก ณ แก่งยาว
เช้าวันที่สอง สมาชิกของเราอาหารเช้า(พร้อมอาหารกลางวัน) กว่าจะเสร็จประมาณ 4 โมงเช้า หลังจากรับประทานอาหาร สมาชิกบางส่วนลงอาบน้ำซึ่งน้ำใสไหลเย็นมาก พี่แขกก็ได้ไปสัมผัสกับผีเสื้อผ่านเลนส์กล้อง มื้อเย็นพวกเราเปลี่ยนที่ไปรับประทานกันที่แก่งหัวหมู มื้อดึกเราได้เตรียมข้าวต้มร้อนๆ แต่ก็รับประทานบางคนเท่านั้น ส่วนใหญ่พักผ่อนสายตา เนื่องจากบรรยากาศดีมากคืนนี้คณะเราได้นอนหลับอย่างมีความสุขไม่มีฝนมารบกวน
เช้าวันที่สาม กิจกรรมเหมือนวันที่สอง คืออาหารควบมือเช้ากับกลางวัน ตอนเย็นก็ที่เดิม แก่งหัวหมู หลังอาหารเย็นแล้วจึงเดินทางกลับแค้มป์ เนื่องจากคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายที่เราจะมาพัก ณ แก่งยาวแห่งนี้ สมาชิกขอสัมผัสกับธรรมชาติชมเดือนที่สวยงาม พี่แขกเตรียมกล้องถ่ายภาพดวงจันทร์ยามค่ำคืนเก็บที่เป็นที่ระลึก
คืนที่สาม ณ แก่งยาว ปราศจากเค้าของฝนอีก ถือเป็นโชคดีของคณะ มื้อดึกมีข้าวต้มน่ารับประทานอย่างยิ่ง ประมาณ 4 ทุ่มกว่า สมาชิกของเราแยกย้ายกันพักผ่อน เตรียมพละกำลังเพื่อเดินทางกลับเพราะต้องใช้กำลังอย่างมากเวลาลงเขา
เช้าวันที่สี่ หลังอาหารเช้าแล้วจึงเริ่มเก็บแค้มป์ แต่เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น…ฝนตกลงมาอย่างไม่คาดคิดมาก่อน ดีที่มาตกวันสุดท้ายของการมาพัก ณ แก่งยาวแห่งนี้ ถ้าตกตอนกลางคืนเหมือนเมื่อปีก่อนพวกเราจะลำบากต้องนอนแช่น้ำหนาวเย็น หลังจากเก็บสัมภาระใส่เป้เรียบร้อย ถึงเวลาเดินทางกลับประมาณเที่ยง คราวนี้ลำบากหน่อยเนื่องจากฝนตกทำให้ทางลื่นต้องระมัดระวังมากขึ้น ระหว่างทางก็พักเป็นช่วงๆ ระหว่างทางก็ได้น้ำซับที่เก่าซึ่งหวานเย็นน่าดื่มเป็นอย่างยิ่ง จนมาถึงมอต้มกาแฟจึงพักผ่อน ต้มกาแฟ มาม่า เพื่อเพิ่มพละกำลังกัน เพราะต่อจากนี้จะถึงทางลงเขาต้องใช้กำลังอย่างมาก หลังจากพักผ่อนแล้วพวกเราพากันเดินทางลงเขา กว่าจะออกจากป่าได้ก็ประมาณ 5 โมงเย็น พากันเดินไปเอารถที่จอดไว้ในหมู่บ้าน ทางเดินเป็นขี้โคลนเพราะฝนตกอย่างหนักก่อนหน้านี้ เมื่อไปที่รถแล้วก็เดินทางจะไปรับประทานอาหารที่ร้านเก่า(ปีที่แล้ว) แต่คราวนี้ร้านปิดเสียก่อน จึงได้ร้านใหม่ที่อยู่ตรงข้ามกัน พวกเราสั่งอาหารเย็นรับประทานกัน ส่วนใหญ่เป็นข้าวกระเพราซึ่งอร่อยมากพร้อมด้วยน้ำอัดลมเย็นๆ นับว่าเป็นอาหารมื้อแรกหลังออกจากป่า เมื่อเรียบร้อยแล้ว ก็ไปส่งน้ายงค์ที่บ้าน แล้วเดินทางกลับบ้านพี่แขกเพื่อไปเก็บสัมภาระของสมาชิกที่ทิ้งไว้ที่บ้านพี่แขก หลังจากนั้นพี่แขกจึงขับรถข้ามเขาใหญ่ไปส่ง ถึงด่านเขาใหญ่ฝั่งปากช่องเกือบสามทุ่ม เจ้าหน้าที่ถามว่าจะไปไหนกัน บอกว่าไปส่งเพื่อนที่ปราจีน เมื่อผ่านด่านมาสักพัก ได้พบเม่น 3 ตัวอยู่ข้างทาง กวาง งูเขียว กลางถนน รถมาส่งเพื่อนสมาชิกที่ตัวเมืองปราจีนเรียบร้อยแล้ว พี่แขกกับคณะจึงเดินทางกลับทางเดิมคือต้องผ่านด่านเนินหอมเข้าสู่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ระหว่างทางฝั่งปราจีนก็ได้พบกับฝูงกระทิง ซึ่งไม่ได้เห็นง่ายๆ นัก ในฝั่งปราจีนบุรี คณะของพี่แขกกลับถึงบ้านประมาณ
เที่ยงคืนโดยสวัสดิภาพ ขอขอบคุณพี่แขกและคณะที่มาส่ง แล้วพบกันปีหน้า ณ แก่งยาวเหมือนเดิมครับ
ทดสอบ
คอลัมน์นี้น่าจะอยู่ในหมวด “อิงขอนนอนป่า” นะครับ แล้วเพิ่มรูปภาพประกอบด้วย
สักวาแก่งยาว ยาว ย้าว ยาว
ต้องเดินก้าว,ท้าว,ปีนป่าย แสนหน่ายเหนื่อย
ลมออกหู,น้ำลายเหนียว,เสียวถึงเดือย
ตั้งแต่เช้าเรื่อยเฉื่อยไปถึงเย็น
ครั้นตอนลงก็ยาว ยาว ย้าว ยาว
ทำเดินชมราวไพรไม่เคืองเข็ญ
ตะครุบกบสะดุดตอหม้อ(สนาม)กระเด็น
เลยทำเป็นนอนเล่นประเดี๋ยวเอย