ครั้งนึง ณ เขาแหลม

IMG_5927ข้าพเจ้ามีนามว่า นายศรัณย์ภัทร อ่อนนุ่ม(สไปซ์) ระยะเวลาการใช้ชีวิตในป่าที่เขาแหลม หลังจากที่เพื่อนทิ้วชวนไปเดินป่าที่เขาแหลม ซึ่งได้นัดว่าให้รอไปรวมกลุ่มกันในวันที่ ๑๐ กรกฏาคม ๒๕๕๗ ที่บ้านลุงแขก ที่ อ.ปากช่อง มันทำให้ผมดีใจที่ได้เจอพวกพี่ๆ เค้าอีกครั้ง และผมก็ลุ้นไปด้วยว่ารอบนี้มีคนเพิ่มมากี่คน
_MG_4002เมื่อถึงวันที่ ๑๐ กรกฏาคม ๒๕๕๗  ผมได้เดินทางมาถึงที่บ้านลุงแขกเพื่อรวมกลุ่มและก็ได้ทักทายพวกพี่ๆ ที่มาเดินป่า แล้วก็ได้จัดเตรียมแพ็คของแพ็คกระเป๋า สัมภาระเพื่อรอเดินทางในวันพรุ่งนี้
วันที่ ๑๑ กรกฏาคม ๒๕๕๗ ตอนเช้าผมก็ได้ทำธุระส่วนตัว ณ ที่บ้านพี่เก่งเพราะเมื่อคืนผมไปนอนบ้านพี่เก่ง เพราะบ้านลุงแขกห้องเต็มนอนเต็ม เลยย้ายไปนอนบ้านพี่เก่งกับพวกพี่หมออุ๊ และ ทิ้ว หลังจากที่ผมทำธุระส่วนตัวเสร็จ ก็ได้เดินทางมาที่บ้านลุงแขกกับพวกพี่หมออุ๊ เพื่อมารวมกลุ่ม กับพวกพี่ๆ คนอื่นๆ และก็ได้เตรียมพร้อมออกเดินทางไปหาพระอาจารย์แดงและออกเดินทางขึ้นไปที่เขาแหลม ก่อนจะเดินทางก็ได้มีการตักเตือนเรื่องการเดินป่า พอ เวลา ๑๑.๐๐ น ก็ได้แจกจ่ายน้ำและได้ออกเดินทางเดินไปยังจุดพักทานข้าว

 

แต่มันIMG_4663ทำให้ผมนึกถึงที่ ทิ้วเล่าเรื่องเขาแหลม แต่มันไม่เป็นอย่างที่ผมคิด ทำให้การเดินป่ารอบนี้ผมตั้งตัวไม่ทันเลยจริงๆ และต้องคอยดูแลบั้ดดี้ เพราะบั้ดดี้ไม่สบาย หลังจากที่เดินทางมาถึงจุดตั้งแค้มป์ช่วงเวลาเกือบๆ ค่ำ ก็ได้ตั้งแค้มป์ หาไม้มาก่อฟืนไฟ ทำอาหารทานกัน และจัดเวรยาม หลังจากที่ผมทานข้าวเสร็จ และทำธุระส่วนตัวเสร็จ กะจะนอนเล่นๆ แต่ก็เผลอหลับ โดยที่ไม่รู้ตัวจากการอ่อนเพลีย
วันที่ ๑๒ กรกฏาคม ๒๕๕๗ ตอนเช้า ผมก็ได้แปรงฟัน ล้างหน้า ทานข้าว และรอเดินทางไปยอดเขาแหลม เมื่อถึงเวลาเดินทางก็ได้จัดขบวน แบ่งหน้าที่แบ่งอาหารแบ่งสัมภาระและได้กล่าวคำตักตือนในการเดินป่าเพื่อที่จะขึ้นไปยอดเขาแหลม และผมก็ได้อยู่ท้ายแถวกับ หมออุ๊และพี่คิง เพื่อทำหน้าที่ มัดเชือกทำ สัญลักษณ์ จะได้ไม่หลงทางเวลาเดินทางทางกลับ เดินทางไปได้ซักพักจนถึงโขดหินก็ได้นั่งพักกันซักครู่แล้วได้เดินทางกันไปต่อ แต่ก็ต้องเสียเวลากับการกำจัดสิ่งกีดขวางในการเดินทางไปอยู่บ้าง เมื่อเดินทางไปถึงจุดพักทานข้าว ก็ได้ทำการเตรียมเอาอาหารออกมาทาน ทานกันไปได้พออิ่มท้อง ก็ได้ออกเดินทางขึ้นไปยังยอดเขาแหลม เมื่อไปถึงยอดเขาแหลมก็ทำให้ผมรู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันตานั้นเป็นครั้งแรกที่ทำให้ผมได้IMG_6430เห็นวิวรอบๆ เขาใหญ่และอากาศเย็นมาก ครั้งแรกได้อยู่ท่ามกลางก้อนเมฆที่สัมผัสไม่ได้แต่รู้สึกได้ มันทำให้ผมรู้สึกอยากเป็น นก หรือ เหยี่ยว ชนิดใดก็ได้ที่สามารถ บินไปรอบๆ เขาใหญ่ถลาลมอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ… อยู่บนยอดเขาได้ ๑ ชั่วโมง ก็กลับลงมายังจุดพักทานข้าวเตรียมกลับไปยังแค้มป์ กว่าจะไปถึงแค้มป์ก็ดึกมาก พอมาถึงทุกคนก็ได้ทำหน้าที่ ของตัวเอง ผมก็ไปหาไม้มาก่อไฟ แล้วผมก็ไปอาบน้ำ และ รอทานข้าว และผมก็เผลอหลับไปจนเช้าIMG_6514วันที่ ๑๓ กรกฏาคม ๒๕๕๗ ตอนเช้าของอีกวันผมทำธุระส่วนตัวและทานข้าว และไม่ได้อยู่เฝ้ายามเหมือนเช่นเคย จากอาการปวดหัวและอ่อนเพลีย ไม่นานก็เตรียมเก็บแค้มป์ย้ายไปยัง“ผามะนาว” หลังจากที่เก็บสัมภาระเสร็จก็ออกเดินทางไปยังไปยังหน้าผา เพื่อที่จะได้ไต่ลงหน้าผา แต่ดันเกิดฝนตกซะก่อนกลัวจะมีอันตรายจากการไต่ลงหน้าผา เลยมีการตัดสินใจอ้อมป่าไปยังผามะนาว แต่ก็หลงอยู่ในป่ากันนานมาก ผมเลยรู้ซึ้งเลยว่าการหลงป่าเป็นยังไง  จากการหลงป่าทำให้IMG_6608กลุ่มเราไปถึงผามะนาวก็ช่วงเย็นมากแล้ว พอไปถึงยังผามะนาวก็ได้ตั้งแค้มป์และหาฟืนมาก่อไฟ ไม่นานก็เกิดฝนตกอย่างที่ผมเคยคิดว่าอยากลองเดินป่าแบบให้ฝนตกนานๆ  เพราะอยากรู้ว่ามันจะลำบากแค่ไหน แต่ก็รู้สึกได้ในทันที ลำบากมากทำอะไรก็ลำบากไปหมด แล้วเราก็ได้ก่อไฟทำอาหารทาน ทุกคนอยู่รอให้ฝนหยุดตกนานมาก แต่ตอนนั้นผมหลับไปแล้วผมหลับไปทั้งที่พื้นเปียก
วันที่ ๑๔ กรกฏาคม ๒๕๕๗  ผมตื่นขึ้นมาทุกคนก็ได้เตรียมตัวที่จะกลับกันแล้ว มันทำให้ผมพลาดบรรยากาศยามเช้าของผามะนาวไป ผมตื่นขึ้นมาได้ซักพักก็ไปอาบน้ำกับเพื่อนทิ้ว พี่คิง พี่เฟิร์น  พอไปถึงผมก็เห็นวิวของผามะนาว มองวิวไป อาบน้ำไป มันช่างได้บรรยากาศซะจริงๆ พออาบน้ำเสร็จเราก็ได้เตรียมตัว เก็บสัมภาระ เก็บแค้มป์ แล้วเราก็ได้ถ่ายรูปและเดินทางกลับแต่เดินทางกลับนี่มันช่างไวจริงๆ แล้วเราก็เดินทางกลับมาถึงยังรถ ก็โล่งเลยที่เดินมาถึง แต่ก็ได้พิชิตเขาแหลม ถึงจะเหนื่อยและตั้งตัวไม่ทัน ถึงแม้จะมีไข้หวัดติดมาจากบัดดี้แต่ก็คุ้มมากครับ ที่ได้เห็นวิวอันสวยงาม สุดคุ้ม แต่ถ้าเรามีความพยายาม อะไรก็ทำได้ครับ
IMG_6646การเดินทางขึ้นไปยังยอดเขาแหลม เพื่อที่จะพิชิต การเดินทางในครั้งนี้ทำให้ผมมีความสุขมาก ต้องขอบคุณเพื่อนทิ้วที่ชวนมาครับ และก็ขอขอบคุณพวกพี่กลุ่มรักษ์เขาใหญ่ที่คอยดูแล ถึงแม้ เวล (ระดับ) ผมจะลดลงมาผมก็จะทำให้มันขึ้นมาใหม่ให้ได้ ขอขอบคุณพวกพี่ร่วมทริปทุกคน นะครับ ถึงผมจะทำอะไรไม่ถูก กาลเทศะ ทำอะไรล่วงเกินทั้งตั้งใจทำและไม่ได้ตั้งใจทำ ไม่เหมาะสม ไม่สมควร ก็ขอประทานอภัยด้วยนะครับ รักพวกพี่ๆ กลุ่มรักษ์เขาใหญ่น่ะครับ

จาก น้องสไปซ์ วิทยาลัยเทคนิคมวกเหล็ก

ปิดการแสดงความเห็น