เขาแหลม

IMG_5801เคยแต่ได้ยินคำกล่าวขานจากหลายๆ คนว่า วิวสวยมองเห็น ๓๖๐ องศา แต่ยังไม่มีโอกาส แต่ปีนี้เป็นปีที่โชคดีปีหนึ่งก็ว่าได้ สืบเนื่องจากปีที่แล้วได้ไปเดินสมอปูนเป็นครั้งแรก ปีนี้ได้ไปเดินแก่งยาวครั้งแรกเหมือนกัน และอีกทริปหนึ่งที่ได้ยินแว่วมาคือ เขาแหลมที่ไม่กี่คนนักที่จะเดินขึ้นไปถึง ขนาดเจ้าหน้าที่ยังไม่กล้าที่จะขึ้นไป แต่ยังมีผู้กล้าอีกท่านหนึ่งนั่นก็คือ “ลุงแขก” ได้ยินข่าวมาไม่นานก็มีคนเอ่ยชวนผู้นั้นคือพี่นิม แต่เรายังลังเลอยู่ว่าวันที่ ๑๔ กรกฎาคม ๒๕๕๗ เป็นวันหยุดหรือป่าวเพราะเราต้องสังเกตการสอนวันที่ ๒-๒๕ กรกฎาคม ๒๕๕๗ เลยทำให้สับสน แต่ใจเราไป ๑๐๐% เพราะยังไม่เคยเดิน อีกไม่กี่วันเราก็ตัดสินใจไป จะหยุดหรือไม่หยุดเราก็ยอมขาด พึ่งมารู้ว่าหยุดก่อนวันเดินทาง ๓ วันได้ ในขณะที่สังเกตการสอนอยู่โรงเรียน ตอนเย็นก็ไปตีแบตมินตันกับคุณครู ซ้อมก่อนเดินทาง ๔ วัน

IMG_5887วันที่๑๐ กรกฎาคา ๒๕๕๗ เราต้องออกเดินทางจากโรงเรียนมากับครูเพราะเป็นทางผ่านไปแยกนเรศวร ตอนแพ็คของยังเอะใจจะเอาเปลไปด้วยดีรึป่าว มาจนถึงตอนเย็นเลยให้น้องชายขับรถกลับไปเอาให้ที่บ้านก่อนจะนั่งรถมาปราจีนบุรี ทริปนี้ฝาแฝดไปได้คนเดียวคืออ้วน ครูแวะรับแฝดอ้วนที่ป้ายรถเมล์และไปส่งเราที่แยกพระนเรศวร จากนั้นเราก็เดินไปหารถพี่โต๋ มีพี่หวาน พี่ก๊อต พี่ทีม พี่ส้ม พี่โต๋ รออยู่ แล้วไปซื้อของอีกนิดหน่อย ก่อนเดินทางข้ามเขาไปรวมตัวกันที่บ้านลุงแขก ไปถึงเราก็ขนของลง และนำของที่นำมา ออกมาวางไว้ส่วนกลางเพื่อเตรียมแพ็คใส่กระเป๋า เรามองเห็นกระเป๋าแล้วก็รู้สึกตกใจเพราะว่ามันเยอะมาก ไม่ว่าจะผักหรือของแห้ง พื้นที่ในกระเป๋าเหลือไม่เยอะต้องเอาเสื้อออกอีกนิดนึง พอที่จะใส่ข้าว ๓ ถุง มาม่า ๖ ซอง ปลา กระป๋อง ๙ กระป๋อง รสดี ๑ ห่อ และอื่นๆ อีกนิดหน่อย เมื่อแพ็คของเสร็จก็อาบน้ำคืนนี้นั่งคุยกันพอเป็นพิธีเพราะพรุ่งนี้ต้องออกเดินทาง
IMG_5925วันที่ ๑๑ กรกฎาคม ๒๕๕๗ เรานั่งรถไปวัดพระอาจารย์แดง(วัดมกุฎคีรีวัน) เพื่อไปกราบขอพรก่อนออกเดินทาง เราได้พรมา “ถ้าอยากสบายก็ไม่ต้องมา ถ้าอยากลำบากก็มา”  พระอาจารย์เตือนหลายอย่างไม่ว่าจะเป็นเรื่องกระทิง หมี งู และอื่นๆ ทำให้เราผวาเหมือนกัน แอบกลัวอยู่ข้างใน หลังจากได้รับพร เราเดินมาที่รถต่อไปยังที่อุโบสถ นำกระเป๋าขึ้นหลัง เช็คคนก่อนออกเดินทาง ทริปนี้มีทั้งหมด ๒๕ คน เราเริ่มเดินออกมาเรื่อยๆ ลงเนินมา ตอนนี้ยังชิวๆ อยู่ แต่ในเส้นทางการเดินของเรามองเห็นรอยเท้าสัตว์ คาดว่าน่าจะเป็นกระทิง เราเดินมองสองข้างทางตลอดเลย ไม่นานเราก็ไปถึงทางก่อนขึ้นมอมะกอก พี่ๆ ได้ให้น้องๆ แนะนำตัว น้องไปป์ซึ่งทริปนี้เป็นทริปที่ ๒ ต่อจากแก่งยาว โดยโดนรับน้องไปพอสมควร แต่ติดใจมาอีก ไม่ว่าทริปนี้จะโดนอะไรบ้างรอลุ้นเอา ต่อด้วยน้องทิ้ว พี่แจ๊ค พี่สอง พี่ตาม พี่ฝ้าย พี่จูน พี่ตุ๊กกา พี่ส้ม จากนั้นเราก็เดินทางต่อ เราเดินขึ้นมอมะกอกมาเรื่อยๆ รู้สึกได้ยินเสียงหัวใจตัวเองชัดเจน พักอยู่หลายรอบกว่าจะถึงรู้สึกล้า ขนาดออกกำลังกายมาก่อน ๔ วันนะนี่ จากนั้นเราก็กินข้าวกลางวันกัน นั่งพักไม่นานก็เดินทางไปต่อไปยังมอขี้แตก เดินไปIMG_5945เรื่อยๆ เหนื่อยก็พักทางเดินจะชันขึ้น  ทีละนิด แต่ความรู้สึกมอมะกอกจะเหนื่อยกว่ามอขี้แตก เมื่อพ้นจากมอขี้แตกก็เดินเรื่อยๆ ไม่ค่อยมีทางชันแล้ว แต่ที่น่าสงสารคือพี่จูนรองเท้ากัดตั้งแต่วันแรกเลย เราเดินจนมาถึงน้ำตกผามะนาว (ดงบอน) นั่งพัก ตอนแรกเราก็ว่าถึงที่พักแล้ว ดีใจสุดๆ ที่ไหนได้เราต้องเดินต่อไปอีก เมื่อเริ่มเดินเราก็มีผู้ที่เดินนำหน้าเราสะดุดไม้ล้มกระเป๋าทับตัวต่อหน้าเรา พี่อั๋นเมื่อเห็นก็รีบวิ่งมาดู ถามอย่างเร็วเป็นไงบ้าง “ดั้งหักรึป่าว” คนที่ล้มใช่ใครแต่เป็น พี่ติ๋ว ของเรานั่นเอง เดินต่อไปข้ามลำธารอยู่ ๓-๔ รอบ ก็ถึงที่พัก เรามาถึงก็ยังไม่ค่ำแต่ฝนเหมือนจะโปรยปรายลงมา เรารีบตั้งแค้มป์ก่อนฝนจะเทลงมา เมื่อเสร็จก็ทำกับ ข้าว หุงข้าว แล้วก็ไปอาบน้ำท่ามกลางแสงจันทร์สว่างเจิดจ้า เพราะวันนี้เป็นวันพระ พระจันทร์สวยมาก แถมนอนมองเห็นพระจันทร์ทรงกรดด้วย คืนนี้เรานอนฟังเพลงมีหลายคนสลับกันเล่น แล้วก็หลับไป
IMG_6076เช้าวันที่ ๑๒ กรกฎาคม ๒๕๕๗  เราตื่นมาช่วยพี่หวานหุงข้าว พร้อมรับคำสั่งจากพี่อุ๊ให้แม่ครัวช่วยกันทำกับข้าว เราก็คิดไม่ออกว่าจะทำอะไรกินดี เลยไปปลุกสาวๆ มาช่วยกันทำ สุดท้ายก็ได้กิน เมื่อกินเสร็จเราก็ชวนพี่ติ๋วกับอ้วนไปเข้าห้องน้ำ เท่านั้นละแทบเป็นลม ฉันเป็นประจำเดือน ในไม่ช้าการปวดท้องก็เริ่มมา ในขณะที่ทุกคนกำลังเก็บของเตรียมตัวเดินทาง เราก็นอนพักอยู่เปล ไม่นานอาการก็ดีขึ้น โชคดีที่ได้ยาจากพี่ติ๋ว พี่ๆ หลายคนก็ถามว่าไหวไหมเนี่ยดันมาเป็นอะไรวันนี้ วันที่จะต้องเดินขึ้นยอดเขา เราแบ่งการเดินทางออกเป็น ๓ ทีม ทีมแรกมีพี่อั๋น ลุงแขก พี่นิม คอยฟันทาง ทีมที่ ๒ มีพี่หวาน พี่โต๋ พี่ก็อต พี่ทีม เดินนำหน้าสาวๆ มีพี่แจ็ค อ.จิม พี่ตาม พี่สอง ตามหลังสาวๆ  ทีมที่ ๓ มีน้องไปป์ น้องทิ้ว พี่คิง พี่เฟิร์น พี่อุ๊ เป็นคนรั้งท้าย คอยผูกโบว์แดงเพื่อนแสดงเป็นสัญลักษณ์ตอนขากลับ เราเดินมาเรื่อยๆ โดยไม่ทิ้งระยะห่าง ระหว่างทางที่เดินไปมองเห็นต้นไม้ที่ชุ่มชื้นอุดมสมบูรณ์ เห็นขี้กระทิง รอยเท้ากระทิง ไปจนถึงก่อนขึ้นวังบอน พื้นแฉะไปหมด มองไปบนพื้นเห็นปู ไม่น่าเชื่อบนยอดเขามีปูด้วย IMG_6177เคยเห็นแต่ปูนา ปูทะเล พึ่งเคยเห็นปูภูเขาช่างอัศจรรย์จริงๆ เราพักกินข้าวกันที่วังบอน การก่อไฟต้มน้ำช่างยากนัก แต่ก็สามารถก่อติดเก่งกันจริงๆ เมื่อกินเสร็จก็นำของบางส่วนไว้ที่นี่ เพื่อลดความหนักพร้อมกับน้ำ ๓ ขวด เพราะเดี๋ยวขากลับไม่มีน้ำกิน เราเดินไปเรื่อยๆ ยิ่งใกล้ยอดเขา ยิ่งเห็นรอยเท้ากระทิงเยอะขึ้นเรื่อยๆ  แต่ที่ดีใจสุดๆ คือใกล้ถึงยอดเขามองไปทางซ้ายมือเห็นนกเหงือกหลายตัวเกาะอยู่บนยอดไม้ น่าจะประมาณเกือบ ๑๐ ตัวเลย เห็นแค่นั้นก็คุ้มแล้วกับการเดินทาง อีกอย่างที่เห็นคือยอดเจดีย์สีขาวที่วัดพระอาจารย์แดง มองเห็นอยู่ไกลมาก เขาก็หลายลูกไม่รู้เราเดินมาถึงนี่ได้อย่างไร ตกใจเล็กๆ อึ้งสักพักแล้วก็เดินIMG_6253ต่อ เดินมาเกือบทั้งวันสุดท้ายก็เกือบจะถึงแล้ว เราให้ทุกคนเดินไปก่อนเหลือแต่พี่ติ๋ว พี่ฝ้าย เรา เพื่อทำธุระนิดหน่อยเมื่อเสร็จเราก็เดินต่อ เดินไปแบบไม่รู้ทางเพราะยังไม่ถึงยอดเขา ตามรอยไปสักพักพี่โต๋ พี่คิง ก็ลงมาช่วยดึงขึ้นหิน จนไปถึงช่องแคบก่อนจะถึงสูงสุด ต้องค่อยๆ ไปทีละคน เมื่อไปถึง มองเห็นต้นไม้สีเขียว ก้อนเมฆที่อยู่ในระดับสายตา ครั้งหนึ่งในชีวิตเรามาอยู่ถึงเมฆกลางป่ากลางเขา เรามาพิชิตยอดเขาที่สูงเป็นอับดับสองของเขาใหญ่ ทุกคนต่างอยู่ในอารมณ์ของตัวเอง บ้างก็นอน บ้างก็นั่งคุยกัน บ้างก็ถ่ายรูป เราอยู่บนยอดเขาจนถึง ๕ โมงเย็น ก็เริ่มเดินลง ในขณะที่เดินลง เราเดินไม่ห่างกันเพราะจะได้ไม่หลง เราเดินไม่IMG_6474เร็วมากเพราะต้องคอยระวังเนื่องจากทางลื่นและมืด ตอนแรกพี่ก๊อตอยู่หลังเรา แต่เริ่มมืดต้องมาอยู่หน้าเรา หลังพี่ก๊อตจะมีสาวๆ อยู่ ๔ คน ที่ต้องคอยระวังเพราะเดินตามข้างหน้าไม่ค่อยทันต้องมีผู้นำต้องขอบคุณพี่ก๊อตอย่างยิ่งไม่งั้นเราคงต้องหลงจากแถวหน้า ลงมาถึงวังบอนเราก็กินข้าว เก็บของพร้อมเดินทางต่อ เราเดินกันมาเรื่อยๆ ก่อนเดินถึงที่พักรู้สึกว่านนำเราเริ่มงง เราโผล่ออกมาทางก่อนถึงแค้มป์ใกล้ลำธารคนละทางกับทางขึ้นแต่เราก็ลงกลับมาอย่างปลอดภัย ถึงประมาณเกือบ๔ทุ่ม บางส่วนก็อาบน้ำ บางส่วนก็นั่งพัก สาวๆก็รับหน้าที่ทำกับข้าวแต่พ่อหนุ่มๆ จะกินแต่ละอย่าง สาวๆ ทำไม่เป็น เลยยกหน้าที่ให้พ่อครัว แต่กว่าพ่อครัวกว่าจะอาบน้ำเสร็จทำกับข้าวเสร็จ ไม่รู้ว่าจะได้กินกันตีอะไร เพราะอาบน้ำเสร็จก็นอน ล้าจากการเดินทาง พร้อมกับร่างกายที่ไม่ ๑๐๐%
IMG_6522เช้าวันที่ ๑๓ กรกฎาคม ๒๕๕๗ เราตื่นมาช่วยพี่หวานหุงข้าวเหมือนเดิม พร้อมกับปลุกสาวๆมาช่วยกันทำกับข้าว วันนี้เราต้องออกเดินทางก่อนเที่ยง เพื่อย้ายแค้มป์ไปผาด่านช้าง เมื่อกินข้าวเสร็จ เก็บของเรียบร้อย เราก็ออกเดินทาง ชุดแรกเป็นหนุ่ม สาว โดยพี่อั๋น พี่หวาน เป็นผู้นำทาง ส่วนชุดสอง ลุงแขก พี่นิม พี่อุ๊ พี่เฟิร์นตามมาทีหลัง เราเดินไปจนถึงผามะนาว นั่งพัก ไม่นานฝนก็ตกลงมา ทำให้ความฝันที่จะเดินลงตามน้ำตกไปผาด่านช้างล่มสลายลง เมื่อฝนหยุด ชุดที่สอง ก็มาถึงพร้อมกับเดินในเส้นทางใหม่ตามสันเขา เพื่อหาทางไปผาด่านช้าง เราเดินไปตามพื้นที่เปียกด้วยความระวัง เดินนานพอสมควรจนผู้นำทางรู้ได้ว่าเดินเลยมาแล้ว เราเดินผ่านผึ้งโพรงไปอย่างใจเย็นได้ยินสียงบินเหมือนเสียงรถแข่งกัน จนเราเดินไปหยุดตรงลำธารเล็กๆ ที่ไม่มีน้ำ ลุงแขกกับพี่อั๋นให้เรารออยู่ตรงนี้ ทั้งสองคนจะไปหาทาง ทั้งสองคนหายไปนานมาก จนพี่อุ๊ตัดสินใจให้เราเดินกลับทางเก่า โดยต้องเดินผ่านผึ้งโพรงอีกรอบ โดยIMG_4780มีพี่สอง พี่เฟิร์น พี่คิง พี่ตาม รอลุงแขกกับพี่อั๋นอยู่ เราเดินมาได้แค่ ๑๕ นาที ลุงแขกกับพี่อั๋นก็กลับมา พี่คิงเลยส่งเสียงตะโกนเรียก พี่หวาน พี่นิม ได้ยินก็กลับลงมาหา ลุงแขกบอกว่าจะพาไปน้ำตกใหม่ ตั้งชื่อให้ว่า “น้ำตกสองฟุต” เราเดินตามมาเรื่อยๆ ก็รู้สึกว่าผู้นำจำทางผิด เลยต้องหาทางแป็บนึง ในขณะที่พื้นลื่นทุกคนระวัง ก็ไม่ว่าวายลื่นล้มต่อหน้าต่อตา ตูดจ้ำลงไป แต่เธอเก็บเสียงเงียบมาก ผู้นั้นคือ แฝดอ้วน เดินมาไม่นานเราก็มาถึง ลำธารที่หลายๆ คนบอกว่าคุ้นๆ ลุงแขกก็ยืนยันว่าเป็นน้ำตกสองฟุตเมื่อทุกคนนึกได้ก็อ๋อขึ้นมา นี่แหละ “ผาด่านช้าง” เรามาถึง ๖ โมงเย็น พร้อมกับสายฝนที่โปรยปรายลงมา ทุกคนรีบกางผ้าใบ ก่อไฟ ฝนก็ตกหนักลงมาเรื่อยๆ วันนี้สาวๆ เตรียมของทำกับข้าว หนุ่มๆ ทำกับข้าว เป็นค่ำคืนที่ทรมานที่สุดที่เดินป่ามา ฝนตกพื้นนอนแทบไม่ได้ เมื่อกินข้าวเสร็จบางส่วนก็นอน บางส่วนก็นั่งคุยกันรอบกองไฟ และคืนนี้ไม่รู้เป็นไร สาวๆ ดีดไม่หลับไม่นอน นำโดยพี่เปรี้ยว พี่หนุ่ย พี่ติ๋ว อ้วน พี่โต๋ พี่ก๊อต พี่หวาน พี่เฟิร์น พี่มอ เรา พี่จูน แต่ดึกๆ พี่จูน พี่ฝ้าย พี่มอ ก็ขอตัวนอน ส่วนอีกกลุ่มหนึ่ง คือลุงแขก พี่แจ๊ค พี่สอง พี่ตาม พี่ตุ๊กตา พี่อั๋นก็นั่งคุยกัน ประมาณตี ๓ ก็นอนเหลือแต่พี่สองที่ย้ายวงมาคุยรอบกองไฟกับเรา เรากำลังคุยกันถึงเรื่องความรัก พี่สองก็มาร่วมแจมด้วย ทุกคนต่างอึ้งและงง ฟังพี่สองจนจบ โดยมีมือถามอย่างพี่เปรี้ยวคอยนั่งซักอยู่ตลอด คืนนี้เราได้รู้เรื่องอะไรหลายอย่างเลย เรานั่งคุยกันจน ๖ โมงเช้า พี่หวานตื่นขึ้นมาหุงข้าว พี่มอร์ตื่น เราก็นอนกัน ตื่นมาอีกทีตอน ๑๐ โมง ก็ไปอาบน้ำ เมื่อแช่น้ำก็สบายIMG_4841ตัวสุดๆ น้ำเย็นชุ่มฉ่ำ ภูเขาสวยๆ อาบน้ำอย่างมีความสุข หลังจากไม่ได้อาบน้ำมาเกิน ๒๔ ชั่วโมง หลังจากอาบน้ำกินข้าวเสร็จก็เก็บแค้มป์ วันสุดท้ายแล้วกับทริปนี้ ทั้งหลงทาง ทั้งฝนตก ทั้งความสุข ก่อนกลับเราก็ไหว้ต้นไทรใหญ่ก่อน ไม่อยากจะบอกเลยว่าตั้งแต่เมื่อวานนี้เรามองไม่เห็นต้นไทรใหญ่นี้เลย พึ่งเคยเห็นตอนกลับนี้ละค่ะ เราเดินออกจากผาด่านช้างได้ไม่ไกลก็มีคนเดินล้มหน้าทิ่มไปอีก คราวนี้ก็ต่อหน้าเหมือนกัน รอบนี้เป็นพี่หนุ่ย เราก็ไม่ได้แกล้งนะคะ เดินกันมาเรื่อยๆ จนมาถึงมอขี้แตก รอบนี้ก็มีคนขาอ่อนลงไปซะงั้น คนนั้นไม่ใช่ใครเราเอง เมื่อเราขาอ่อนก็มีเสียงตะโกนขึ้นมาว่า “ใหม่ล้มแล้วหรอ?” เสียงนี้มาจากสาวอ้วน พร้อมกับคำพูดที่ว่า ครบแล้ว ๔ คน ได้ประสบการณ์ทั้งหมด เสมอภาคกันแล้วค่ะ ไม่นานเราก็เดินมาจนเกือบถึงเนิน ทางขึ้นก็เห็นรถพี่อ๋อขับลงมา พร้อมขับขึ้นไปโดยไร้ผู้อาศัยนอกจากตากล้องเรา พี่นิม เฮือกสุดท้ายเราเดินอย่างหอบ โดยผู้มารับคือ อ.นพ พี่เก่ง พี่อ๋อ น้องกัน และพี่น้อง น้องตุล ที่รออยู่รถ น้ำตาจะไหลไม่น่าเชื่อเราเดินไปกลับในระยะทางที่มองเห็นสุดลูกหูลูกตาได้อย่างไร เมื่อมาถึงรถก็เจอพี่โก๊ะเซ็งที่มารับผู้คนฝั่งปราจีนกลับ เรายังลังเลกลับดีไม่ดี สุดท้ายไม่กลับ รอกลับพรุ่งนี้พร้อมพี่โต๋ จากนั้นก็แยกย้ายกันไป ปราจีนมีพี่หวาน พี่ทีม พี่ส้ม และอ้วน ส่วนที่หลือก็ไปอาบน้ำ คืนนี้ อ.นพเลี้ยงหมูกระทะที่บ้านลุงแขก คืนนี้ก็นั่งกินนั่งคุยกันได้อรรถรส ขาดแต่พี่แจ๊ค พี่ตาม ที่ไม่มา เมื่ออิ่มบางส่วนก็ไปนอนรวมถึงเรา
IMG_4891เช้าวันที่๑๕ กรกฎาคา ๒๕๕๗ เราตื่นมา ๐๖.๓๐ น. ยังคงเห็น อ.นพ พี่อั๋น พี่สอง พี่โต๋ พี่ก๊อต พี่คิง คุยกันยันเช้าเลยค่ะ จากนั้นก็แยกย้ายกันกลับ ส่วน พี่ติ๋ว เรา พี่หนุ่ย พี่เปรี้ยว ลุงแขก ต้องไปปฏิบัติงานต่อที่วิทยาลัยเทคโนโลยีพานิชยการปากช่อง โดยพี่อ๋อมารับตอน ๑๑.๐๐ น. เมื่อเสร็จภารกิจ เราก็เดินทางกลับปราจีนพร้อม พี่โต๋ พี่ก๊อต พี่ติ๋ว พี่หนุ่ย เราคุยกันทั้งทางเลย พี่โต๋ส่งเรากลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย สิ้นสุดแล้วกับการเดินทางในทริปนี้ ขอบคุณผู้สนับสนุนใจดีทุกท่าน และผู้ร่วมเดินทางทุกคน ไว้เจอกันใหม่ทริปหน้านะคะ

 โดย ใหม่

ปิดการแสดงความเห็น