เขาแหลม ฉบับไดอารี่ปลวก

IMG_6009ถึงบ้านแล้ว… โดยสวัสดิภาพ ขอบคุณการตัดสินใจครั้งนี้ที่เลือกไปเดินป่า ขอบคุณประสบการณ์ดีๆที่ได้มา ขอบคุณความอดทนที่ไม่แหกปากกรีดร้องโวยวายตลอดทางเดินที่ขึ้นเนินมหาโหดทั้งหลาย ทั้งเนินมะกอกและมอขี้แตก ขอบคุณฝ่ายสนับสนุนทั้งหลายที่ชี้เป้าให้เห็นจอมปลวก พร้อมกับไล่ให้กลับบ้านเป็นพักๆ รวมทั้งแนะนำขอนไม้ผุๆไว้ให้กินแก้หิวตลอดการเดินทางทั้งไปและกลับ ครั้งนี้เป็นการเดินป่า (มหาโหด) ครั้งที่ ๒ ของปลวก รอบแรกเขาสมอปูน เดินตั้งแต่เที่ยงวันยันตีสอง วันแรกเดินแบบกินลมชมวิวลงมาจากวัดพระอาจารย์แดงผ่านเนินมหาโหด ขาไปเดินลงแบบชิวๆ ด้วยความเรียบร้อยที่เป็นเอกลักษณ์ส่วนตัวทำให้หน้าเกือบทิ่ม ต่อไปเป็นเนินมะกอก ที่กว่าจะขึ้นมาถึงต้นไม้ก็ล้มไปหลายต้น ระหว่างทางเราแวะแนะนำตัวสมาชิกใหม่เล็กน้อย

เริ่มจากเด็กหนุ่มสองจากมวกเหล็ก น้องทิ้วกับน้องไปป์  สามบัณฑิต จาก ม.บูรพา จูน ฝ้าย แล้วก็ส้มโอ พี่แจ๊กกี้ พี่ตาม และก็น้องสาวพี่อั๋น พี่ตุ๊กตา หลังจากแนะนำตัวพอให้ได้รู้จัก เป็นที่ขำขันของสมาชิกแล้วก็ออกเดินทางต่ออีกอึดใจใหญ่ๆ กว่าจะมาถึง เสาไฟฟ้าของเรา พอมาถึงทุกคนต่างก็มีIMG_5958สภาพไม่แตกต่างกันมากนัก ที่เห็นชัดๆ คือพี่แจ๊กกี้กับน้องไปป์ ที่เรียกว่าเปิดซิงเดินป่าครั้งแรกก็เจองานหินกันเลยทีเดียว หลังจากนั่งพักกันจนหายเหนื่อยก็ได้เวลาเดินขึ้นเนินขี้แตก เนินนี้โหดกว่าเนินมะกอกตรงที่เป็นทางขึ้นชันอย่างเดียว ไม่มีที่ให้พักเหมือนระหว่างทางเนินมะกอก พอออกมาจากเนินขี้แตกได้ เรามาแวะพักตรงที่ป่าบอนกันสักพัก ให้ได้ยินเสียงน้ำไหล แล้วก็รีบเดินต่อไปยังที่พักแคมป์ของเราคืนนี้ เราเดินทางแบบ ไม่ได้เร่งรีบอะไรมากเหนื่อยก็พัก พอมาถึงแค้มป์ ฝนเจ้ากรรมก็ทำท่าจะเทลงมาทั้งที่ไม่มีเค้ามาก่อน ทำให้เราต้องรีบปูผ้าใบ เคลียร์พื้นที่ตั้งแคมป์อย่างด่วน ก่อนที่จะเปียกเป็นลูกหมาตกน้ำกัน พอจัดIMG_4668เตรียมพื้นที่พักเสร็จเรียบร้อย ฝนก็เหมือนจะรู้ทัน หายวับไปกับตาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน วันนี้ลูกพี่อุ๊เป็นคนก่อไฟ โดยมีน้องใหม่กับพี่หวานเป็นหุงข้าว ส่วนปลวกกับสาวๆ คนอื่นช่วยกันเตรียมกับข้าว มื้อเย็นผ่านพ้นไปได้ด้วยดี สุดท้ายก็ไม่พ้นมือกู๋นิม ที่กลัวท้องไส้สมาชิกจะพัง ป่าจะแตก เพราะฝีมือปลวก หลังจากกินข้าวเสร็จ พี่เฟิร์นกับพี่ทีมก็เรียกให้ปลวกไปลองนอนในจอม เอ๊ย! เปล เนื่องจากปลวกขาสั้น แล้วเปลก็เป็นคอนโด พอปลวกปีนขึ้นไปลองนอนเสร็จ ปลวกกไม่รู้สึกตัวอีกเลย ปลวกรู้สึกเหมือนจะมีคนมาเรียก ได้ยินนะ แต่ตามันไม่ยอมลืมขึ้นมามองหน้าคนเรียก แล้วก็มารู้สึกตัวอีกทีตอนเช้า พี่หวานมาปลุกเรียก กว่าจะลงจากคอนโดได้ พี่หวานกับน้องใหม่ก็ลุกไปล้างข้าวเตรียมมาหุงเรียบร้อยแล้ว กินข้าวกินปลากันเสร็จเรียบร้อย เตรียมออกเดินทางไปยังจุดหมายของเรา ยอดเขาแหลม เย้!!!! ก่อนออกเดินทางลูกพี่อุ๊ทำการพูดคุยเล็กน้อย เพื่อให้เข้าใจตรงกันก่อนออกเดิน แบ่งเป็น ๓ ทีม ทีมแรกชุดหักล้างถางพง นำทีมโดยหนุ่มผมยาว แล้วก็พี่อั๋น ทีมสองเป็นสาวๆ ที่นำหน้าโดยพี่หวาน ปิดท้ายด้วยทีมของลูกพี่อุ๊ ไอ้ควาย แล้วก็ น้องทิ้ว กับ ไปป์ IMG_6165IMG_6255วันนี้เดินทางกันแบบไม่มีสัมภาระ ทำให้รู้สึกว่าเดินสบายจังเลย ไกลจังเลย มาทำอะไรที่นี่หว่า เดินกันมาเรื่อยๆ ลื่นบ้าง ล้มบ้าง ปีนป่ายกันบ้างตามแต่ความสามารถของแต่ละคน กว่าจะถึงยอดเขาเรียกได้ว่าใช้กำลังใจกันหลายยกเลยทีเดียว แต่พอขึ้นมาถึงยอดมันได้ บอกได้เลยว่า ไอ้คำถามที่คิดมาตลอดทางว่ามาทำอะไรที่นี่ ทำไมไม่นอนอยู่บ้านเฉยๆ มันได้คำตอบ มันตอบได้แล้ว ว่าเรามาทำอะไรที่นี่ สายลมเย็นๆ โชยมาพัดเอาก้อนเมฆเข้ามาปะทะตัว นี่แหละคำตอบ วิวที่เห็นนั่นก็ใช่ อยู่บนยอดเขาสักพักใหญ่ๆ จนหายเหนื่อย พอให้ทุกคนได้เก็บเกี่ยวความรู้สึก แล้วเราก็ต้องรีบลง เดี๋ยวเดินป่ากลางคืนจะลำบากเนื่องจากปลวกเป็นปลวกที่พิการทางสายตา ตอนกลับเรากลับกันได้อย่างสบายๆ เนื่องจากทีมสุดท้าย  ทำสัญลักษณ์เป็นโบว์สีแดงไว้ตลอดทาง แต่ก็เกือบไปเพราะสุดท้ายแล้วเราไม่ได้กลับเข้าทางเดิมก่อนไป เพราะขาไปเราไปทางหลังแคมป์ แต่เวลากลับ เรากลับเข้ามาหน้าแคมป์
IMG_4664อาหารเย็นวันนี้เป็นฝีมือของหนุ่มๆ ล้วนๆ เพราะถ้าเป็นฝีมือของสาวๆ ทุกคนคงได้กินผัดมาม่ากับยำปลากระป๋องเป็นแน่แท้ กินข้าวกินปลาเสร็จก็นอน ระหว่างการอาบน้ำคืนนี้ของสาวๆ มีการวางแผนไปถึงการอาบน้ำล่วงหน้าในวันพรุ่งนี้ ว่าจะเล่นน้ำกันให้ช่ำปอด เพราะว่าน้ำที่ผ่าด่านช้างเยอะกว่า ไหลแรงกว่าตรงที่อาบน้ำนี้เป็นไหนๆ
วันนี้เราต้องเปลี่ยนที่ไปนอนที่ผาด่านช้างกันแล้ว กว่าจะเก็บของเสร็จเตรียมออกเดินทางก็เกือบเที่ยง มาถึงป่าบอนปุ๊บ ฝนก็เทลงมาปั๊บ หัวหน้าทีม ที่นำโดยพี่อั๋นกับพี่หวานเห็นท่าไม่ดีแน่ ถ้าเกิดลงไปตามทางเดิม หินลื่นเดินยาก รวมทั้งสมาชิกแต่ละคนที่มาด้วยล้วนแต่เป็นคนที่มีความเรียบร้อยสูงเป็นต้นทุนเดิมอยู่แล้ว หินที่คนปกติว่าลื่นจะยิ่งลื่นกว่าเดิมอีกหลายเท่า กำลังหาทางสักพัก ทีมหนุ่มผมยาวก็ตามมาทัน IMG_4773เลยเปลี่ยนทางเดินใหม่ คราวนี้มุ่นกันไปเรื่อยๆ ไอ้ภาพที่ฝันไว้เมื่อตอนอาบน้ำเมื่อคืนที่บอกว่า เดินแค่ ชั่วโมงกว่าๆ ก็ถึงผาด่านช้างแล้ว เริ่มห่างออกไปเรื่อยๆ จากเดินหนึ่ง กลายเป็น สอง สาม และ สุดท้ายเรามานั่งกันในหุบ หนุ่มผมยาวกับพี่อั๋นอาสาเป็นคนออกไปหาทางไปผาด่านช้างให้กันสองคน แล้วให้พวกเรารอกันอยู่ตรงนี้ เรารอแล้ว รอเล่า เมื่อรอแล้วไม่ได้อะไร เราก็ทำการใช้เทคโนโลยีให้เป็นประโยชน์ ด้วยการเปิดจีพีเอส เพื่อดูพิกัดว่าตอนนี้เราอยู่นะแห่งหนตำบลใด แต่ปรากฏว่าสมาร์ทโฟนก็ไม่ได้ทำให้เราสมาร์ทตาม เนื่องจากมีข้อความผลบอลโลกเข้า แล้วจากนั้นสัญญาณก็หายวับไป ไม่สามารถใช้การใดๆ ได้อีก ลูกพี่อุ๊เลยตัดสินใจ แบ่งเป็นสองกลุ่ม ให้กลุ่มหนึ่งนั่งรอหนุ่มผมยาวกับพี่อั๋นอยู่ที่นี่ แล้วก็อีกกลุ่มเดินกลับไปที่เดิม เดินตามทางที่เคยเดินไปเหมือนทุกครั้ง พอได้อาสาสมัคร คนที่ออกเดินก็รีบแบ่งเสบียง ไม่ว่าจะเป็นมาม่า ปลากระป๋อง ขนม นม เนย น้ำกิน ทุกอย่างเท่าที่จะให้ได้ออกมามากมาย พร้อมกับคำอวยพรที่ฟังดูแล้วไม่น่าจะสร้างกำลังใจให้คนที่รออยู่ตรงนี้ได้เลยสักนิดเดียว เราออกเดินมาสักพักก็ได้ยินเสียงของไอ้ควายกู่ตะโกนก้องไปทั้งหุบเขา เสียงเหมือนจะอยู่ใกล้ๆ แค่นี้ ใกล้แค่นี้จริงๆ ด้วย เพราะไม่นาน เราก็เดินลงหุบมาเจอกับไอ้พวกที่อาสานั่งรอ ทั้งโมโหทั้งขำ พอสมาชิกครบเราก็ออกเดินทาง หนุ่มผมยาวบอกว่า เจอน้ำตกใหม่ ชื่อ “น้ำตกสองฟุต” อยากให้พวกเราไปเห็น เราก็เรียกชื่อน้ำตกสองฟุตอย่างสวยเก๋ว่าน้ำตกราเมศ เดินมาสักพัก พี่อั๋นเริ่มพามุ่นทาง เริ่มรู้สึกแปลกๆ ตั้งแต่หญ้าหนวดแมวข้างทางตรงIMG_4785นั้นแล้ว เดินมาเรื่อยๆ จากเดินบนบกเป็นเดินเลียบกับน้ำ สุดท้าย เดินมันตรงที่มีน้ำนั่นแหละ ข้ามไปข้ามมา พอมาถึงน้ำตกสองฟุต แต่ดูจากสภาพรอบๆ แล้วน่าจะมีคนมาบ่อยๆ คิดไปคิดมา น่าจะใช่ ถูกหนุ่มผมยาวต้มแล้ว พอเดินข้ามน้ำมาวางของลงไม่ทันไร สายฝนก็กระหน่ำเทลงมาแบบไม่ลืมหูลืมตา ทุกคนก็รวมกันอยู่หน้ากองไฟ กว่าจะได้กินข้าววันนี้เรียกว่ามื้อดึกเลยก็เป็นได้ พอกินเสร็จ ฟ้าฝนเริ่มหยุดตก แต่พื้นที่นอนมีจำกัดต้องผลัดกันนอน คนที่เหลือก็นั่งคุยกันอยู่หน้ากองไฟ บูชาไฟกันต่อไป หลายคนคำนับไฟ คำนับดินฟ้าไปหลายทีจนหัวทิ่ม คนที่เหลือก็หานู่น หานี่ทำกินกันแก้หิว นั่งหาประเด็นถก แก้ง่วงต่อไป เด็ดสุด ถั่วเขียวต้มน้ำตาล ที่เกือบจะได้เป็นถั่วงอกต้มน้ำตาล ฟังเรื่องเศร้าของพี่สอง ที่เรียกว่า ใครไม่อยู่ฟังคืนนั้น IMG_4836ถือว่าพลาดสุดๆ นั่งจนเช้า ฟ้าเริ่มสาง หลายคนที่นอนลุกขึ้นมาผูกเปล หาที่นอนที่เบียดน้อยที่สุด คนที่ยังไม่ได้นอนเริ่มมีอาการลุกไปเขี่ย ไปสะกิด คนที่นอนให้ตื่น แล้วก็ล้มตัวลงนอน ทันทีที่หัวฟาดพื้นได้ หลับเป็นตาย ไม่ว่าเสียงทำกับข้าวจะดังขนาดไหน คนรอบข้างจะทำอะไรก็ไม่รับรู้อะไรแล้ว พอตื่นขึ้นมากับข้าวก็ทำไว้พร้อมสรรพสำหรับเข้าปาก รีบลงไปอาบน้ำ กินข้าวเสร็จ เก็บข้าวของเก็บแค้มป์ ให้เรียบร้อย เดินออกมาจนถึงเนินก่อนขึ้นวัด เนินวัดใจสินะ เดินแบบก้าวต่อก้าวกว่าจะถึง แทบจะทุ่มกระเป๋าทิ้งมันหลายๆ รอบ บ่นก็แล้ว แขวะก็แล้ว แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ จนสุดท้ายเราก็เดินมาถึงจุดเริ่มต้นของเรา วันนี้มีพระอาจารย์ พี่อ๋อ พี่เช็ง IMG_2966พี่เก่ง พี่น้อง น้องกันต์ แล้วก็ตัวเล็ก มารอรับอยู่แล้ว เสร็จภารกิจพิชิตยอดเขาแหลมแล้ว เราต่างคนต่างก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป พร้อมกับคำตอบที่ตอนนี้เราตอบตัวเองได้แล้วว่า เราเข้าป่าไปทำอะไรกัน เดินป่าครั้งนี้มีทั้งหลงทาง ทั้งฝนตก ทั้งเดินกลางคืน ใครไม่มาเราพูดเลยว่าไม่รู้ ทุกความโชคร้ายมักมีความโชคดีปนมาด้วยเสมอ

ปิดการแสดงความเห็น