แก่งยาวแห่งป่าใหญ่ ปี ๒๕๕๗

ณ แก่งยาวแห่งป่าใหญ่ ปี ๒๕๕๗

IMG_7708เมื่อเทศกาลสงกรานต์ในปีนี้ผ่านเลยไป ผมก็ได้ทราบข่าวเกี่ยวกับ “การเดินป่าที่เขาใหญ่” ซึ่งผมชอบมาก มันเป็นอะไรที่ น่าตื่นเต้น น่าติดตาม น่าค้นหา แต่ผมก็ไม่รู้หรอกครับ ว่าเดินตรงจุดไหนหรือส่วนไหนของพื้นที่เขาใหญ่ และชื่อทริปอะไร และในวันที่ ๒๒ เมษายน ผมก็ได้คุยกับอาจารย์นพรัตน์ ท่านก็ได้ถามผมผมเกี่ยวกับเรื่อง “สถานการณ์ การเป็นอยู่ การใช้ชีวิต หรือมีปัญหาอะไรรึเปล่า-ด้วยความเป็นห่วง” ผมก็ได้ตอบกลับท่านไปตามนั้นครับ โดย สื่อสารผ่านทางอินเตอร์เน็ต ที่เรียกว่าเฟสบุ๊ค และท่านก็ได้บอกผมว่าในวันที่ ๒๕-๒๘ เมษายน จะมีการเดินป่าจากกลุ่มพี่ๆ รักษ์เขาใหญ่ “ชื่อทริปแก่งยาว” เมื่อได้อ่านอย่างนั้นผมก็รู้สึกดีใจที่ว่าจะได้ไปเดินป่าแล้วเรา ผมก็ตอบกลับโดยไม่ลังเลเลยครับ ว่าผมขอไปด้วยนะครับ ขณะนั้นก็เลยนึกถึงเพื่อนคนหนึ่ง ซึ่งผมเคยเล่าประสบการณ์ที่เคยไปเดินป่าให้ฟัง และ(เขา)บอกว่าอยากไปด้วยบ้าง ผมก็เลยชวนเพื่อนไปเดินป่าด้วยซะเลย ผมคิดว่าในวันที่ ๒๕ คงเดินทางไปไม่ทันเวลา ก็เลยขออนุญาตไปที่บ้านลุงแขก ในวันที่ ๒๔ ตอนเย็น เผื่อต้องไปเตรียมของ เพิ่มเพราะรู้ว่าต้องแบกเสบียงแน่นอน

DSC_4177วันที่ ๒๕ ก็เริ่มทำภารกิจส่วนตัว อาบน้ำแต่งตัว แพ็คกระเป๋า แพ็คของแพ็คเสบียง รอรถของพี่นิม กับ รถของอาจารย์นพรัตน์ ครับเมื่อรถพร้อมคนพร้อม ของพร้อม ก็ออกเดินทางในตอนเก้าโมงเช้า ถึงที่หมายตอนประมาณ สิบโมงครึ่ง กว่าจะเตรียมการเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่ การขออนุญาตผู้รับผิดชอบสถานที่ที่จะเดิน เสร็จเรียบร้อยแล้วก็เริ่มออกเดินทางในตอนเที่ยง ระหว่างการเดินก็คอยดูเพื่อนดูพี่ๆ ว่าจะไหวไหม มีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่า ทั้งๆ ที่เป้ตัวเองก็หนักพอสมควร แล้วก็ต้องรับผิดชอบกีต้าร์ ผ่านไปสักประมาณชั่วโมงก็เริ่มเห็นท่าทางเพื่อน แปลกๆ สงสัยจะไม่ไหว มีทั้งเป้ มีทั้งขาตั้งกล้อง ทั้งย่าม ผมก็เลยช่วยแบ่งย่ามมา ตอนแรกก็โอเคอยู่ครับ พอผ่านไปสักระยะ ก็สงสัย เอ้..ทำไมมันหนักคอจังว้า! ก็เลยเปิดย่ามดู โอโฮ.. เจอน้ำขวด เต็มขวดเลยครับ ถึงว่าทำไมมันหนักขึ้นๆ เรื่อยๆๆ เลย เมื่อเดินมาถึง มอชุมพล ตอนบ่ายสอง ก็ต้มน้ำกินกาแฟ IMG_0254กินข้าวกลางวัน เสร็จเรียบร้อยแล้วก็ออกเดินทางต่อ ถึงที่พักก็ตอน ห้าโมงเย็นเกือบหกโมง ก็วางของ เตรียมของ สร้างแค้มป์ ผมรับผิดชอบหน้าที่ หาฟืน เสร็จแล้ว ก็ได้เวลาอาบน้ำ บอกเลยครับว่า เป็นอะไรที่สดชื่น สุดๆ จริงๆ สบายๆ ผ่อนคลายไปทั้งตัว หลังจากที่เมื่อยล้ามาทั้งวัน เสร็จเรียบร้อยก็มานั่งล้อมวงกินข้าวกัน เป็นบรรยากาศที่น่าประทับใจมากๆ ครับ เพราะว่ากินข้าวใต้แสงไฟ นั่งดูดาวได้อีกด้วย เมื่ออิ่มหนำสำราญ กับบรรยากาศใต้แสงไฟแล้ว ก็แยกย้ายกัน ใครจะไปอาบน้ำ ใครจะเข้าที่พัก ใครจะนอนดูดาว ส่วนผมก็มีหน้าที่ ล้างจาน เสร็จแล้วก็เข้าที่พัก ครื้นเครง นั่งฟังพี่นิมดีดกีต้าร์ ข้างกองไฟ ไกล้ๆ ริมน้ำ ใต้แสงจันทร์ ถึงเที่ยงคืน ก็ส่งมอบให้ลุงแขกก็ดีดต่อ บรรยากาศตอนนั้นคือ แสงไฟสีส้มสลัวๆ กับเสียงกีต้าร์สบายๆ ที่ฟังแล้วเพลินสุดๆ ผมฟังได้ สี่ถึงห้าเพลง ก็เริ่มง่วง เพราะเมื่อย เพลีย ปวดไหล่ขวาอีก เลยขออนุญาต นอนก่อน

 

IMG_8101วันที่ ๒๖ รุ่งเช้าตื่นทำภารกิจส่วนตัว เสร็จก็หุงข้าวทำกับข้าวล้างจาน กรอกน้ำ เสร็จก็นั่งล้อมวงกินข้าว อิ่มแล้วพี่ๆ เค้าบอกจะพาไปดูถ้ำจระเข้ ระหว่างทางที่เดินไปดู พี่หวาน พี่อุ๊ พี่ซอ ก็ได้ให้ความรู้เกี่ยวกับ พืชสมุนไพรให้ฟัง ให้ดู ให้สัมผัส เช่น ต้นปลาไหลเผือก, ดอกเห็ด, ต้นพญาไม้, ม้ากระทืบโรง ฯลฯ เมื่อผ่านลานหิน ถึงแล้วแต่น่าเสียดายที่น้ำมันขึ้นสูง เลยไม่ได้เข้าถ้ำจระเข้ พี่ๆ เค้าก็เลยให้เก็บ ผักหนาม แทน ได้ไม่เยอะเท่าไหร่ เสร็จแล้วก็นั่งพักที่ลานหิน ก่อกองไฟเพื่อต้มน้ำ กินกาแฟ มาม่า และผมก็ได้เกร็ดความรู้ เล็กๆ น้อยๆ มาว่า ไม่ควรก่อกองไฟบนลานหิน เพราะมันจะทำให้หินแตก(ระเบิด) อันตราย ก็เลยก่อไฟบ่นท่อนฟืน อิ่มแล้วก็กลับแค้มป์ ผมได้ยกท่อนฟืนนั้นกลับแค้มป์กับเพื่อน หนักสุดๆ กลับถึงแค้มป์ ก็ไปเล่น_MG_0075น้ำตกถึงเย็น ก็อาบน้ำ หุงข้าว ทำกับกับข้าว เมื่อเสร็จแล้ว ณ จุดเดิม ก็นั่งล้อมวงกินข้าว แสงไฟของพี่เก่ง ช่างสร้างสรรค์ให้บรรยากาศมันน่าประทับใจสุดๆ บนลานหิน เบื้องหน้าคือลำธาร ข้างซ้ายข้างขวาคือ ต้นไม้ มองไปข้างบน มีดาวเต็มท้องฟ้า กินเสร็จเรียบร้อย ล้างจานเสร็จแล้ว ผมก็ได้ถือตะเกียงให้ลุงแขกถ่ายรูป ด้วยครับซึ่ง ฝีมือ การถ่ายภาพ การสร้างเอฟเฟ็ค ประสบการณ์การถ่ายถอดภาพ สุดยอดจริงๆ เจ๋งสุดๆ ผมก็นั่งดูดาวสักพัก เผลอหลับเฉยเลย ตื่นมาก็เข้าที่พัก นั่งฟัง พี่นิมดีดกีต้าร์ พี่เก่งร้องเพลง สนุกดีครับชอบๆ ดึกๆ ก็เปลี่ยนมือให้ลุงแขกเล่น ก็นั่งฟังไปเพลินๆ เรื่อยๆ ชิวๆ ในใจก็คิดว่าโอกาสแบบนี้ เราจะมีสักกี่ครั้งในชีวิตน้อ แล้วเราจะสามารถถ่ายทอดให้คนอื่นได้ยิน ได้รับรู้ ได้รับฟัง อย่างไรให้ประทับใจได้แบบเรา เป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำสุดๆ ในชีวิตเลยก็ว่าได้ เวลาก็ล่วงเลยไปถึงตีสามแล้ว พี่อุ๊ เพื่อนไปป์ก็ตื่นมา ผมนั่งได้สักพักก็ เริ่มง่วง เลยนอนฟัง ลุงแขกดีดกีต้าร์ ได้สักพักก็ หลับ_MG_0247

 

 

_DSC2145วันที่ ๒๗ ตื่นตอนสายๆ ก็มานั่งอึน* สักพัก พี่ๆ เค้าก็บอกตอนบ่ายๆ จะไปเล่นน้ำตก แล้วก็นอนต่อ ถ้าไปเล่นเลย ไม่ไหวแดดแรง ตื่นก็ไปล้างหน้า แปรงฟัน แล้วก็กินข้าวเสร็จก็บ่ายพอดีก็ไปน้ำตก กับ พี่ใหม่ ลุงแขก พอได้ไปเห็นน้ำตกแล้วก็ประทับใจอีก เพราะแปลกใจว่า ทำไมถึงสวยเช่นนี้น่ะครับ เป็นร่องลำธาร มีน้ำไหลตกจากหน้าผา ไม่สูงเท่าสักเท่าไหร่ เป็นสถานที่ที่น่าประทับใจ อีกจุดหนึ่งเลยก็ว่าได้ ก็เล่นน้ำจนถึงเย็นก็กลับที่พัก และก็อาบน้ำ เสร็จแล้วก็ช่วยพี่ๆ เค้าทำกับข้าว หุงข้าว เสร็จแล้วก็ยกไปกินที่ลานหิน ณ จุดเดิม ก็ยังประทับใจทุกครั้งที่ได้ไปนั่ง ณ จุดนั้นถึงแม้ว่า จะเป็นค่ำคืนสุดท้ายแล้วก็ตามแต่ก็รู้ประทับใจสุดๆ เมื่อกินอิ่มล้างจานเสร็จเรียบร้อย ก็กลับเข้าที่พัก ผมรู้สึกง่วงๆ ก็เลยนอนก่อน ตื่นอีกทีก็เที่ยงคืน ตื่นมาก็นวดให้ลุงแขก ก็ได้รู้ว่ากำลังแขนของตัวเองน้อยลง ลุงแขกก็ได้สอนวิธีการนวดให้เล็กๆ น้อยๆ นั่งฟังพี่อุ๊ ดีดกีต้าร์ ถึงตีสามก็หลับ

IMG_8014วันที่ ๒๘ ตื่นมา ก็ล้างหน้าแปรงฟัน แล้วก็มานั่งอึน* สักพักก็ไปอาบน้ำ อาบน้ำเสร็จ ก็ ยกกับข้าวไปที่ลานหินเพื่อกินเป็นมื้อสุดท้าย เมื่อ เพื่อนไปป์กินเสร็จแล้ว หลังจากไปเข้าห้องน้ำ เลยมากินเป็นคนสุดท้าย เสร็จแล้วก็ล้างจานอะไรเสร็จเรียบร้อยก็ เก็บของ แพ็คของใส่เป้ เสร็จแล้วพี่ๆ เค้าก็ ทำพิธีอำลากองไฟ โดยมีเข้าร่วมพิธีสองคนคือพี่นันและเพื่อนไปป์ เสร็จพิธีแล้วก็ถ่ายรูปร่วมกัน เป็นภารกิจสุดท้าย แล้วก็เดินทางกลับ ตอนเวลาประมาณเที่ยงครึ่งครับผม ระหว่างทางผมก็คิดว่ามันน่าจะนานแน่นอน เพราะว่า ตอนเดินมามันนานมาก แต่ก็ไม่น่าเชื่อ ผมกลับรู้สึกว่า ระหว่างทางจากแค้มป์ จนมาถึง มอชุมพล ทำไมมันเร็วจังถ้าผมจำไม่ผิดมันน่าจะเป็นชั่วโมง แต่ขาเดินกลับผมกับรู้สึกว่า มันแค่ครึ่งชั่วโมงเองก็มาถึงมอชุมพลแล้ว ถึงแล้วก็ต้มน้ำกินกาแฟ , มาม่า กินข้าวกลางวัน อิ่มแล้วกำลังเก็บของใส่เป้ จะเสร็จแล้วแท้ๆ ฝนก็ดันตกซะได้ อุตส่าห์คิดว่าจะไม่ตกซะแล้ว ที่แท้ก็โดนซะชุ่มเลย พอเดินลงมาไม่เท่าไหร่ก็หยุดซะแล้ว(จะตกทำไมน้อ) ครับ..ก็เดินมาถึงปลายทางก็ตอนประมาณห้าโมงเย็นพอดี อาจารย์นพรัตน์กับพี่โจ ก็มารอรับอยู่ ได้กินน้ำเปล่าเย็นๆ ชื่นใจสุดๆ ไม่รู้สึกว่าปวดข้อเท้าเลยครับ เพราะระหว่างทางดันข้อเท้าซ้ายพลิกซะได้ แต่พอนั่งรถกลับก็คิดว่า นี่เรากำลังจะกลับแล้วใช่ไหม เอ…ทำไมมันช่างผ่านไปไวจัง ช่วงเวลานี่มันกำลังจะผ่านไปแล้วใช่ไหมIMG_8072

 

 

_DSC2288

ในการเดินป่าครั้งนี้ผมคิดว่ามันน่าประทับใจมากครับ ได้ทำกิจกรรมร่วมกับพี่ๆ กลุ่มรักษ์เขาใหญ่ ได้เรียนรู้ว่าในธรรมชาติก็มีสิ่งที่สวยงาม มีประโยชน์ที่เราไม่รู้จักอีกเพียบ ใครจะคิดครับว่าบนภูเขาจะมีน้ำลึกมิดหัวกันด้วย ถ้ามีโอกาสก็อยากจะไปเชยชมอีกจัง ผมก็อยากจะขอขอบคุณอาจารย์นพรัตน์ ที่ทำให้ผมได้มีโอกาสมาเดินป่า ทริปแก่งยาว(ครั้งแรก)ครับ และผู้ร่วมทริปทุกคนเลยนะครับ ลุงแขก, พี่แน็ต, พี่ซอ(แบซอ), พี่เก่ง, พี่อุ๊, พี่นิม, พี่หวาน, พี่มอร์, พี่นัน, พี่กระแต, พี่ใหม่, เพื่อนไปป์ ขอขอบคุณมากจริงๆ ครับ มีโอกาสอีกก็ขอให้ได้ไปเดินป่ากับกลุ่มพี่ๆ อีกนะครับ สิ่งไหนที่ผมล่วงเกิน อาจจะทำผิดไปในบางที ก็ขออย่าถือโทษโกรธผมเลยนะครับ สุดท้ายนี้ผมก็อยากจะบอกว่า “ผมรักพี่ๆ กลุ่มรักษ์เขาใหญ่สุดๆ เลยครับ”

จาก น้องทิ้ว

* [ง่วง-งง, เซ่อนอน ก็เรียก]

ปิดการแสดงความเห็น