บันทึกอุ้มผาง ดินแดนแห่งวิถีชีวิตบทที่ ๒

San 9แว่วเสียง สำเนียง ภาษา ที่ไม่คุ้นหูเลยสักนิดเดียวของเด็กๆ ชาวกะเหรี่ยง  ที่วิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน กระผมซึ่งนอนอยู่ในเปล พอได้ยินจึงลุกขึ้นมาดู เด็กๆ ที่นี่ตื่นเช้ามากๆ เลย มองดูแล้วก็มีแต่รอยยิ้มของเด็กๆ ที่พลุกพล่าน เสื้อผ้าของเด็กๆ เหล่านี้ แม้จะเปื้อนดิน หน้าตามอมแมม ก็ดูแล้วมีความสุขดี

 

 

..อ่านต่อ

บันทึกอุ้มผาง ดินแดนแห่งวิถีชีวิต บทที่ ๑

การเดินทางไปอุ้มผาง ๒๘ มีนาคม – ๘ เมษายน ๒๕๕๖

umphang san -  (1)ครั้งนี้เป็นครั้งแรก ในชีวิตที่ได้มีโอกาสร่วมเดินทางไปอุ้มผาง กับ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ และครูนพที่เคารพรัก พวกเราออกเดินทางจากปากช่องประมาณ ๑๖.๐๐ น. ของ วันที่ ๒๘ มีนาคม ๒๕๕๖ มีสมาชิก คือ ครูนพ พี่แขก พี่เก่ง พี่อั๋น พี่นิม พี่มอ พี่ซอ น้องก๊อตซิล่า น้องสักทอง และกระผม “เสือแสน” โดยรถส่วนตัวของ พี่อั๋น และพี่เก่ง ส่วนพี่อ๋อจะตามไปทีหลัง พวกเราไม่รอช้าจึงรีบออกเดินทาง เวลาผ่านไปเรื่อยๆ พวกเราเดินทางมาได้สักพักใหญ่ๆ ก็เจอด่านตรวจของตำรวจ รถพี่เก่งผ่านพ้นไปด้วยดี แต่พอมาถึงรถพี่อั๋น เจ้าหน้าที่ตำรวจขอตรวจค้น ดูเหมือนว่ารถของเรานั้นจะต้องสงสัย ไม่ก็สะกิดใจ ตำรวจไม่รอช้า แสดงตัวขอตรวจค้น คนที่ต้องสงสัยมากที่สุดเห็นจะเป็น พี่แขก กับ พี่ซอ นั่งฟังอยู่หลังรถกับน้องสักทอง  จับใจความที่ตำรวจถามพี่แขกว่า “เป็นคนไทยไหม และเป็นมานานรึยัง” กระผมและน้องสักทองนั่งขำกันอยู่หลังกระบะรถพี่อั๋น สักพักเจ้าหน้าที่ตำรวจ ก็ปล่อยเราเดินทางต่อไป

..อ่านต่อ

แก่งยาว ณ วันเวลาเดิม

_MG_9957หลังจาก ร่วมกิจกรรมวันสงกรานต์ปีใหม่ไทยกับครอบครัวของแต่ละคนแล้ว พวกเรามีนัดกันขึ้นแก่งยาวเหมือนเช่นเคย คืนวันที่ ๑๓ เมษาฯ  มีการรวมตัวกันที่บ้านพี่แขก พบปะพูดคุยทำความรู้จักกันและจัดแบ่งสัมภาระก่อนแยกย้ายกันพักผ่อน
รุ่งเช้า  ที่ผังสามบ้านพี่โจ คนเล็กหัวใจใหญ่และบ้านครูนพ พวกเรารดน้ำดำหัวครูตามประเพณีและรับแจกเครื่องรางไปใส่ในเป้กันคนละแบน จากนั้นก็ออกเดินทางมาถึงตีนเขาที่ต้องเริ่มเดินเท้าโดยมีพี่อ๋อช่วยขับรถมาส่ง ..อ่านต่อ

เรื่องเล่า ณ ผาด่านช้าง

Got -  (2)การไปเดินป่าครั้งนี้  ความรู้สึกมันก็แตกต่างจากทุกครั้งที่ไปเดิน   เพราะว่าในแต่ล่ะครั้งที่ไปเดินความรู้สึกมันก็ไม่เหมือนกันเลย ไปเดินป่าครั้งนี้ก็มีเพื่อนๆ ต่างคณะ และ พี่ๆ ต่างคณะไปเดินด้วย
วันแรกในการเดินป่า  โอ้โห พี่มีน พี่เม็ดทราย พี่ปุ๊ก ฟิตมาก ร้องเพลงมาตลอดทางเลย แต่ยังไม่ถึงจุดเริ่มต้นเสียงเพลงก็เริ่มเบาลง เราไปหยุดพักที่ มอมะกอก แล้วก็กินข้าวเที่ยงกันหลังจากนั้นก็เริ่มทยอยกันเดินต่อแล้วก็มีพักบ้างเป็นบางจุด แล้วก็เริ่มมีเสียงบ่น “เหนื่อย! เหนื่อย! เหนื่อย! หนัก! หนัก! หนัก!” ขึ้นมา หนึ่งในนั้นก็มีหนูด้วยที่บ่น ๕๕๕ หลังจากนั้นก็มีการแบ่งกลุ่มเป็นสองกลุ่มเพราะว่า พี่ปาล์ม ป่วยก็เลยมีการแบ่งกลุ่ม กลุ่มแรกเดินล่วงหน้าไปก่อนเพื่อที่จะได้เตรียมอาหาร เตรียมที่พักไว้รอชุดหลัง ทุกคนช่วยกันหาฟืนก่อไฟทำอาหารช่วยกันคนละไม้คนมือ พอเย็น พี่อ๋อ ก็พาไปนั่งที่หน้าผาเพื่อที่จะรอดูนกเงือก แล้วก็นอนฟังเสียงนก เสียงน้ำ เสียงธรรมชาติร้อง พ่วนแหล่ว!! จินตนาการล้ำเลิศ อิอิ หลังจากนั้นก็ไปอาบน้ำแล้วก็กินข้าวเย็นกัน แล้วก็มีการแบ่งเวรยามกันเพื่อที่จะได้ดูแลความปลอดภัยรอบๆ ที่พัก แล้วทุกคนก็เข้าสู่นิทรากันมีเสียงเพลงเพราะๆ กล่อม ..อ่านต่อ

ความฮู้สึกกับการเดินป่าครั้งแรกในชีวิต

teen  (3)จากเรื่องจริง   มาเป็นความรู้สึก กลายเป็นเรื่องเล่าที่สามารถแทนใจ และความรู้สึกดีๆ  ที่มีต่อกัน
ออกเดิมทางมุ่งสู่ปากช่อง  เพื่อเตรียมตัวกับการออกเดินป่า เมื่อมาถึงที่พักทีนบอกได้คำเดียว “ทีนอยากกลับบ้านมาก”  มานี่ก็ไม่รู้จักใครเลย    ที่พอรู้จักก็มีแต่ แสนดีคนเดียว แต่ก็ดีใจที่เพื่อนๆ  คอยถามตลอดเวลาทำให้ไม่รู้สึกโดดเดี่ยว ก่อนนอนทีนก็แอบร้องไห้บอกกะตัวเองนี่คิดถูกหรือคิดผิดที่มา T^T แต่เมื่อมาแล้วก็ต้องไปต่อ เช้าวันที่ ๑๑ มีนาคม ๒๕๕๖ แสนดีโทรนัดเจ็ดโมงเช้าไปเก็บของกว่าจะได้ออกเดินทางก็ปาไปสี่โมงเช้า เดินทางไปถึงจุดเริ่มเดินทางด้วยเท้า   อร๊ากก!!  นี่ต้องออกเดินแร้วหรอ   ที่อยากกลับบ้านก็ยิ่งอยากกลับมากกว่าเดิมอีก ในความคิด ..อ่านต่อ