สักทอง…เล่าเรื่องสมอปูน’๕๔

[ หมายเหตุ–เล่าถึง’สมอปูน’ด้วยภาษาวัยรุ่นที่ได้ขึ้นไปสัมผัสธรรมชาติ ของ’รักษ์เขาใหญ่’รุ่นเล็ก  ]
เรื่องเล่าของสักทอง(๓) : สมอปูน๒๕๕๔


วันเดินทางวันที่สาม :
เราเก็บของจากที่พักแรมเรียบร้อยแล้ว ก็ต้องมาผจญภัยกันอีกครั้ง ตอนนั้นเราออกเดินทางกันประมาณ ๓-๔ โมงเช้า<อากาศกำลังร้อนเลย> บวกกับต้องเดินผ่านทุ่งและป่าสลับกันไปเรื่อยๆ ก็เป็นกิจวัตรแล้วล่ะครับ<ที่ผมจะโดนพี่ๆ ทั้งหลายแซวเหมือนเดิม555> ..อ่านต่อ

สำหรับ(ทุก)นักอนุรักษ์…

[หมายเหตุ :  ได้อ่านคอลัมน์ใน’สารคดี’ แล้วอยากจะนำมา”แบ่งปัน”เพื่อเป็นกำลังใจและข้อคิดแก่(ทุก)นักอนุรักษ์..]

อ้ายพวกนักอนุรักษ์ 
     
“ในความรู้สึกของผม  เราไม่ต้องเสียเวลามานั่งเถียงกันหรอกว่าเราจะใช้ป่าไม้กันอย่างไร เพราะมันเหลือน้อยมากจนไม่ควรใช้ ..เดี๋ยวนี้เขื่อนเริ่มจะเข้าไปในพื้นที่ป่าอนุรักษ์แล้ว  เพราะว่าป่าข้างนอกหมดแล้ว”.
        สืบ  นาคะเสถียร ให้สัมภาษณ์นิตยสาร สารคดี ในบ่ายวันหนึ่งของเดือนมิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๓  ข้าราชการป่าไม้ซีหกเงินเดือน ๘,๐๐๐ บาท อดีตหัวหน้าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้งผู้นี้เดินทางมาเยือนที่ทำการ สารคดี ซอยวัดปรินายก เพื่อให้กองบรรณาธิการสัมภาษณ์ในฐานะนักอนุรักษ์คนหนึ่งที่ออกมาวิจารณ์นโยบายการสร้างเขื่อนแก่งกรุงที่ต้องเสียพื้นที่ป่าในอุทยานแห่งชาติแก่งกรุง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
..อ่านต่อ

จากเมืองใหญ่สู่ยอดขุนเขา

    … ครั้งหนึ่งไม่นานมานี้ เราได้มีโอกาสเดินป่าอย่างจริงจังเป็นครั้งแรกในชีวิต ถ้าไม่นับรวมดินป่าเข้าค่ายฯ นะ งานนี้ทริปแรกก็โดนทริปโหดเลยเรา จากทีแรกตกลงกันไว้ก่อนไปว่าทริปนี้ไปผาด่านช้าง ในใจนึกแต่ว่า เอาละงานนี้สนุกแน่ๆ เริ่มติดต่อเพื่อนต่างโรงเรียนว่ามีใครไปบ้าง ได้เสียงตอบรับมาว่ามีเด็กปากช่องไป ๖ คน ผู้หญิงล้วน ใจเริ่มชื้นมาหน่อยมีผู้หญิงไปเยอะจะทำอะไรคงไม่ลำบากมากนัก เลยเริ่มติดต่อกับพวกพี่ๆ รักษ์เขาใหญ่เป็นอันเข้าที่ทุกอย่าง พอถึงวันที่ ๑ เราต้องขึ้นไปรวมตัวกันก่อนที่ปากช่องบ้านพี่แขกเพื่อเช็กของและแพ็คเสบียง โอเค พร้อม กระเป๋า รองเท้า เปล ถุงนอน ของใช้ส่วนตัวรวมถึงเสบียงอาหาร พอมาถึงปากช่องนั่งรอเจ้าของบ้านยัน ๓ ทุ่มกว่า เหตุเพราะเจ้าของบ้านไปรับพวกพี่ๆ ฝั่งปราจีนบุรี โชคดีที่ได้โทรฯ ถามที่เก็บกุญแจเลยเข้าบ้านได้ ไม่งั้นมีรายการโดนยุงหามเป็นแน่แท้ พอทุกคนมาครบเราก็เริ่มเอ่ะใจ ทำไมไม่มีผู้หญิงสักคน เลยถามพี่เขา “พี่คะ มากันครบแล้วเหรอ?” ได้ยินคำตอบแทบหงายหลัง “ครบแล้วครับ” อ้าวกำ แล้วเด็กปากช่องล่ะ เลยถามไปอีกที ได้คำตอบกลับมาแทบลมจับ “เด็กปากช่องไม่มีใครมาได้เลย โทรฯ มายกเลิกหมดแล้ว แกเป็นผู้หญิงคนเดียวในทริปนี้หละ” ตายละหว่าเหงื่อเริ่มซึมออกมาเล็กน้อย แถมยังมีเสียงแซวมาอีก “งานนี้แกเป็นไข่ในหินแน่ๆ ทะนุถนอมกันอย่างดี ผู้หญิงคนเดียวในทริป” ตามมาด้วยเสียงหัวเราะอย่างขำขัน เหอะๆ ใครมันจะไปขำออก ผู้ชาย ๑๑ คน ผู้หญิงคนเดียว แถมพี่ๆ แต่ละคนขี้แกล้งกันทั้งนั้น แต่เอาเถอะไหนๆ ก็มาแล้วจะกลับก็ใช่ที่…เลยตัดสินใจไปกับเขา ..อ่านต่อ

สักทอง…เล่าเรื่องสมอปูน’๕๔

[ หมายเหตุ–เล่าถึง’สมอปูน’ด้วยภาษาวัยรุ่นที่ได้ขึ้นไปสัมผัสธรรมชาติ ของ’รักษ์เขาใหญ่’รุ่นเล็ก  ]
เรื่องเล่าของสักทอง(๒) : สมอปูน๒๕๕๔

ครับมาถึงวันที่สองแล้ว :
ตื่นเช้ามา ก็ล้างหน้าแปรงฟันครับ ตอนแรกผมกะว่าจะไม่อาบน้ำหรอกครับ<หนาวครับ>ไปๆ มาๆ ผมก็ต้องไปอาบน้ำจนได้ครับ  แหม…เช้ามาโดนแต่เช้าเลย พี่อั๋นเจ้าเก่าแซวผม-แคทอีกแล้ว555 ผมก็ไม่ได้อะไรมากหรอกครับ ขำๆ แล้วมีเหตุการณ์ ๒ เหตุด้วยกัน  เหตุการณ์แรกพี่เก่งของเรา<ขาขาด> ยังไงก็น่าจะรู้นะครับ555  แต่แล้วพี่เก่งก็สามารถกู้หน้ามาได้โดยการจับ<งูแมวเซา>ไปปล่อย  เรื่องนี้เป็นเรื่องของพี่อุ๊เลยครับ แกเล่าให้ฟังว่างูเลื้อยมาข้างขาแกพอดี<ขนลุกจริงๆ> นั้นเป็นเหตุการณ์ตอนเช้าครับ  หลังจากกินอาหารเรียบร้อยแล้วผมก็ไปล้างจานกับแคทกัน ๒ คน เชื่อไหมครับ<โดนอีกแล้ว555> หลังจากนั้นก็เก็บของ ผมพูดในใจว่าเมื่อเรามาชมธรรมชาติแล้วจะเหนื่อยทำไม??? คิดถึงสิ่งที่เราได้สัมผัสธรรมชาติที่น้อยคนในเมืองจะมาเห็น^_^ เราเดินกันมาเรื่อยๆ <ผมเป็นกลุ่มสุดท้าย>อยู่กับ อ.นพเหมือนเดิม ผมคิดว่าคงไกลแน่ พอเดินไปเรื่อยๆ มันไม่ไกลหรอก… แต่อากาศร้อนแล้วบวกกับไม่มีต้นไม้ต้องเดินผ่านทุ่งทั้งนั้นทำให้อากาศมันร้อนจริงๆ เล้ย… ..อ่านต่อ

หนึ่งโหลโสถิ่ม ขึ้นไปทำอะไรบนเขาแหลม

“ยอดเขาแหลม! พี่จะให้ผมพาขึ้นไปทำอะไรครับ ที่เคยเดินก็แค่ลัดสันเขาไปที่ทุ่งเท่านั้นแหละ ถ้าจะขึ้นยอด พวกผมมืดแปดด้าน…”

   …..นี่คือคำให้การของเจ้าหน้าที่ป่าไม้ที่บอกคณะขึ้นยอดเขาแหลมเมื่อเก้าปีที่แล้ว บ่งบอกว่าเส้นทางนี้ร้างรกเพียงใด ขาประจำที่ใช้เส้นทางนี้สู่ยอดเขาแหลมคือกระทิง แต่ด้วยความคิดถึงและคิดพิเรน จึงมีคนวางแผนขึ้นเขาแหลมในวันหยุดยาวสี่วันตอนต้นเดือนสิงหาคมที่น่าจะมีฝนตกชุก ครั้งนั้นเมื่อเก้าปีก่อนแม้จะขึ้นยอดเขาได้สำเร็จอย่างงงๆ แต่ทางคณะก็ยังตอบคำถามไม่ได้ว่าขึ้นไปทำอะไร?  แล้วครั้งนี้ล่ะ… ทั้งยังมีคำถามเพิ่มด้วยว่า..จะขึ้นไปได้ยังไง?

..อ่านต่อ