พวกมันรังแกหน่อง

คืนหนึ่ง ข้างกองไฟ พี่หน่องกำลังตั้งสายกีตาร์พลางรินน้ำร้อนจากหม้อสนามข้างกองไฟมาจิบบำรุงเสียงเหมือนที่ทำมาตลอด แต่แล้วเกิดอาการวิงเวียน แล้วโงนเงนเหมือนคนเมาฟุบลงตรงไหล่ภรรยาอย่างหมดรูป สืบสาวมูลเหตุอันยอกย้อนได้ว่า มีขวดรีเจนซีที่กรึ๊บกันหมดแล้วขวดนึง น้องๆ นำไปล้างน้ำตกทั้งห้วยหลายรอบก่อนบรรจุน้ำดื่ม โดยดื่มกันเองเฉพาะเด็กๆ ดื่มจนหมดก็เติมใหม่อีกหลายรอบ กระทั่งมีรอบนึงเราเผลอเทน้ำเติมในหม้อแล้วก็ตั้งหม้อต้มน้ำไว้ตรงกองไฟ แต่ถ้ามีไอเหล้าหลงเหลืออยู่บ้างก็คงระเหิดระเหยไปไหนต่อไหนแล้ว ไม่น่าเชื่อ มันยังทำให้พี่หน่องเมาร่วงอ่อนระทวยออเซาะเมียต่อหน้าน้องๆ จนเป็นภาพติดตาและเสียงอ้อนติดหู
“แน๊ต…พวกนั้นมันรังแกหน่อง” ..Continue

โคกกระถิน ทางสายกลาง

ถ้าไม่มีเสียงธารน้ำกระทบโตรกหิน เราคงต้องใช้เวลาเลาะหาจุดที่พักนานกว่านี้ ห้าทุ่มตรงจึงพบแคมป์เงียบสงัดซุกตัวรอเราในความมืด (ดีแล้วที่เป็นอย่างนั้น) เสบียงที่เตรียมไประหว่างทางหมดเกลี้ยง ทั้งหิว ทั้งเหนื่อย ทั้งสกปรก และทั้งง่วง ยังไงก็ต้องเหลือเรี่ยวแรงไว้จัดการทีละอย่าง ไฟถูกก่อขึ้นใหม่ทำให้ชีวิตชีวากลับมาอีกครั้ง แต่น้ำในลำธารเย็นเฉียบไม่เกรงใจคนสกปรกบ้างเลย บางคนกินข้าวเสร็จก็แทบหลับกับจานข้าว แต่สายแข็งหลายคนยังอยู่เวรเฝ้าแคมป์ได้ปกติ..จิตใจเขาทำด้วยอะไร? ..Continue

กิจกรรมพาน้องเดินป่าครั้งแรก ของ “โปรแกรม”

ในที่สุด พี่ ๆ ก็กลับมา พร้อมรูปที่พี่โต๋ ไปเซลฟี่กับน้่ำตกกับน้ำตกในขวด .. เอาเว้ย ใกล้ถึงแล้ว พี่ ๆ บอกว่า “ถ้าเห็นน้ำตกแล้วจะหายเหนื่อย” และก็เริ่มหายเหนื่อยแล้วจริง ๆ เพราะน้ำตกสวยมาก แต่พี่ ๆ บอกว่าตรงที่เราจะตั้งแคมป์สวยกว่านี้อีก และมันก็จริง อย่างที่พี่เขาพูด ขอ “โอ้โห” อีกรอบ พี่ ๆ ไม่เคยโกหกเลย แม้แต่ครั้งเดียว น่ารักกันจริง ๆ ..Continue

บันทึกอุ้มผาง ทางฝุ่น ประสบการณ์และความประทับใจ

ฟ้าเริ่มสว่างขึ้นแล้ว เริ่มเข้าเขตชุมชน มีบ้านติด ๆ กันหนาแน่นขึ้น ครั้งแรกที่เห็นก็รู้สึกว่าเออ ทำไมดูอบอุ่นจัง เป็นเมืองเล็ก ๆ อยู่กันแบบสงบ ๆ เรียบง่าย จนถึงปลายทางแรกของเราประมาณเกือบหกโมงเช้า ก็คือ “ตูกะสู cottage” เป็นรีสอร์ทของพี่ยุ้ย-พี่อู๊ด ที่เป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนหลักของการเดินทางของพวกเราครั้งนี้ ก็ช่วยกันขนของลงรถก่อน แบบมึน ๆ งง ๆ ง่วง ทักทายพี่ ๆ ฝั่งปราจีนนิดหน่อย เสร็จแล้วก็เตรียมตัวพักผ่อนหลังจากเดินทางมาหลายร้อยกิโลเมตร คือที่พักน่ารักมาก ๆ เป็นบ้าน อยู่กันเป็นครอบครัวเลย แม้จะกังวลเรื่องยุงนิดหน่อยเพราะเราเป็นมนุษย์ดูดยุงมาก ๆ แต่ก็ไม่มีอะไรชนะความง่วงได้ ..Continue

บันทึกอุ้มผาง – แป๋ม

“ได้ไปเห็นอะไรเยอะแยะ ได้ไปผจญภัย ไปเจอฝุ่น ไปเจอน้อง ๆ ที่น่ารัก” เห็นน้องแกะหนังยางมาจากถุงหวานเย็นในถังขยะ ก็คิดว่าคงจะเป็นของเล่นที่สนุกที่สุดของพวกเขา พวกเขาเหล่านั้นอาจไม่ได้มีเทคโนโลยีที่ทันสมัยแบบบ้านเรา แต่การใช้ชีวิตแบบนั้นก็น่าอิจฉาคือ ได้อยู่กับป่าที่อุดมสมบูรณ์ มีสัตว์ป่า มีน้ำสะอาดใช้มีชีวิตที่เรียบง่าย ซึ่งเมืองที่ทันสมัยแบบเราไม่มีแบบนั้น ..Continue